Едноставен трик за совршено чиста скара

Печењето скара е уживање, но чистењето на решетките по јадењето често е најмалку омилениот дел. Редовното одржување на скарата не само што го подобрува вкусот на храната, туку и го продолжува нејзиниот век на траење и спречува лепење на намирниците при следното печење.

Ако вашата скара бара чистење, а немате при рака специјална четка, постои испробана техника која бара само еден предмет од вашата кујна и пар кујнски фаќалки.

Безбедно и ефикасно решение: Алуминиумска фолија

Наместо жичана четка, решението се крие во вашата кујнска фиока – алуминиумската фолија. Постапката е исклучително едноставна:

• Откинете поголемо парче алуминиумска фолија.
• Згмечете го во цврста топка со големина на дланка.
• Користете кујнски фаќалки отпорни на топлина за да ја држите топката од фолија.
• Тријте ги решетките додека не ги отстраните сите изгорени остатоци од храна.

Резултатите се видливи веќе по неколку потези. Фолијата нема да се распадне ниту да остави опасни метални делчиња, а нејзината флексибилна текстура совршено се прилагодува на обликот на решетките. Овој метод е безбеден за сите видови скари: на гас, електрични или на јаглен.

Кога е најдоброто време за чистење?

Чистењето е најефикасно додека скарата е сè уште топла. Тогаш маснотиите и остатоците од храна не се целосно стврднати и полесно се отстрануваат. Се препорачува да стекнете навика за чистење на скарата двапати – непосредно пред печењето и кратко откако ќе завршите со готвењето и ќе ја изгаснете скарата.

Важен совет за безбедност

Секогаш бидете внимателни кога чистите скара која неодамна била користена. Дури и ако е исклучена или јагленот престанал да гори, решетките ја задржуваат топлината долго време. Користете долги фаќалки за да избегнете изгореници.

Водич за паметно купување свежо месо

Купувањето месо во супермаркетите на прв поглед изгледа едноставно, но разликата помеѓу свеж и застарен производ не е секогаш очигледна. Иако декларациите се корисни, многу знаци може да се забележат визуелно или преку мирисот по отворањето на пакувањето. Разбирањето на овие детали може да ви помогне да избегнете месо со слаб квалитет или производ кој предолго стоел на полиците.

Боја и изглед на месото

Еден од првите показатели за свежина е бојата:

• Говедско месо: Свежото црвено месо обично има жива, црвено-розеникава нијанса. Кога почнува да старее, бојата станува потемна, кафеава или нерамномерна.
• Живина (пилешко и мисиркино): Свежото месо има бледо розова боја и сјајна, влажна површина. Ако стане сивкасто или жолтеникаво, тоа е знак дека е застарено.
• Мелено месо: Посебно внимавајте на рабовите – промената на бојата по рабовите на пакувањето често укажува на оксидација и постар производ.

Текстура и течност во пакувањето

Свежото месо треба да биде цврсто и еластично на допир (кога ќе го притиснете преку пакувањето). Ако ви се чини премногу меко, лепливо или „лигаво“, тоа е знак за почеток на расипување.

Уште еден индикатор е течноста во пакувањето. Мала количина на проѕирна или малку црвеникава течност е нормална, но поголема количина на темна, заматена или непријатна течност често укажува на долготрајно складирање или лоши услови за чување.

Мирис по отворањето

Иако во продавницата не можете да го отворите пакувањето, мирисот е најсигурниот показател за свежина откако ќе стигнете дома. Свежото месо има неутрален или многу благ мирис. Ако почувствувате киселкаст, непријатен или „тежок“ мирис, тоа е јасен знак дека месото не е свежо.

Рок на траење и начин на пакување

Рокот на траење е важен, но не го открива целото сценарио. Месото може да биде во рамките на рокот, а сепак да го изгуби квалитетот ако стоело на несоодветна температура.

• Вакуумско пакување: Ова месо често подолго ја задржува свежината, но може да има потемна боја поради недостаток на кислород – тоа не е секогаш знак за расипување.
• Пластични тацни: Месото во обични пластични садови покриени со фолија побрзо го менува изгледот и текстурата.

Препознавањето на старото месо се заснова на комбинација од боја, текстура, количина на течност и мирис. Внимателното набљудување на производот често открива повеќе од самиот датум на декларацијата.

Многу луѓе го сметаат сушито за лесен, модерен и здрав оброк, но овој јапонски класик има и помалку позната страна. Иако свежата риба обезбедува вредни омега-3 масни киселини и протеини, а оризот и алгите обезбедуваат енергија и минерали, некои варијанти со пржени состојки и многу сосови можат да бидат вистински калориски стапици.

Дали сушито е суперхрана или нездрав оброк зависи во голема мера од изборот на состојки, количината и квалитетот, пишува Heute.

„Сушито има репутација дека е здрав ручек или вечера со добра причина, бидејќи комбинира висококвалитетни протеини со различни важни витамини и минерали“, објаснува нутриционистката Аманда Сериф, членка на Британската асоцијација за исхрана и медицина за начин на живот, за Daily Mail. „Тоа е исто така одличен начин да се охрабрат луѓето да консумираат препорачана количина риба – две до три порции неделно. Сепак, влијанието на сушито врз здравјето во голема мера зависи од видот риба што ќе ја изберете и колку често ја јадете.“

„Постои голема разлика во хранливата вредност помеѓу традиционалните јапонски јадења и западните верзии кои вклучуваат пржени состојки и се богати со мајонез и лути сосови. Ваквите јадења содржат значително повеќе масти, сол и калории“, додава Шериф.

Видови што треба да се избегнуваат

Една таква ролна е Dragon Roll, визуелно привлечна и комплексна верзија која потекнува од Соединетите Американски Држави. Се состои од оризова ролна покриена со тенки парчиња авокадо, а често е прелиена со сос од јагула и зачинет мајонез. Обично вклучува ракчиња пржени во тесто од темпура. Ваквите пржени ракчиња се богати со масти кои можат да го зголемат нивото на холестерол, додека сосовите често содржат адитиви и многу пати повеќе калории во споредба со, на пример, нигири со лосос.

Сашими од сабјарка исто така може да претставува ризик. Иако сашими се служи без ориз и се состои целосно од сурова риба, одредени видови, како што е сабјарката, може да содржат покачени нивоа на жива. Кај возрасните, живата може да го оштети нервниот систем, бубрезите и срцето, додека кај неродените деца и малите деца, може негативно да влијае на развојот на мозокот и нервниот систем. Иако количината на жива зависи од областа каде што е фатена, речиси е невозможно гостите на ресторанот да знаат. Поради оваа причина, сабјарката не се препорачува за деца под 16 години, бремени жени или жени кои планираат да забременат.

Потребна е претпазливост и со нигири од јагула. Јагулата не се служи сурова во суши бидејќи нејзината крв содржи невротоксин, кој се разградува со готвење или печење на скара. Кога се пече на скара, месото од јагула има хранлива вредност слична на лососот или скушата. Сепак, според јапонската традиција, најчесто се служи обложена во густ, сирупест сос направен од соја, мирин и шеќер. Овој сос го подобрува вкусот, но значително ја зголемува содржината на сол и калории поради дополнителните јаглехидрати – покрај веќе присутниот бел ориз.

Популарните калифорниски ролни беа развиени за да го доближат сушито до оние кои не сакаат сурова риба. Тие обично се подготвуваат со сурими, или имитација на месо од рак. Ова е преработена мешавина од риба која обично содржи поголем дел од мастите и солта, како и адитиви како што се емулгатори, ароми и бои. За разлика од суровата риба, сурими не содржи корисни омега-3 масни киселини. Покрај тоа, калифорниските ролни обично содржат значително повеќе бел ориз во однос на протеините, што дополнително ги оддалечува од традиционалното суши во однос на хранливата вредност.

Нутриционистот, исто така, предупредува на често прекумерната консумација на соја сос, кој редовно се служи со суши. „Многу луѓе имаат навика да го потопуваат целото парче суши во сосот за оризот да апсорбира што е можно повеќе, но овој сос е исклучително солен и може да доведе до висок крвен притисок. Наместо тоа, се препорачува лесно да се потопува само рибата. Со ова се постигнува совршен контраст на вкусот – зачинетоста на сосот ја нагласува маснотијата на рибата, а истовремено консумира значително помалку сол“, советува Сериф.

Оваа бадникова посна погача со паричка е многу вкусна.

Потребни состојки:

– 30 грама квасец
– 500 мл вода
– 1 лажица шеќер
– 1 лажица сол
– 700 + 100 грама брашно
– масло (зависи дали е постот на вода или не, 50 мл)
– сусам

Подготовка

Во врела вода иситнете го квасецот, па додадете го шеќерот и измешајте. Додатете половина мерка од брашното и сол, па повторно измешајте. Додатете го останатото брашно од 700 грама и измешајте со лажица. Ако не постите само на вода, тогаш додадете две третини од 50 мл масло, измешајте. Оставете го тестото да одмори 30 минути. Кога ќе нарасне, посипете го тестото со 100 грама брашно и измесете го уште еднаш. Сега тестото не треба да се лепи, туку е мазно и меко.

Поделете го тестото на половина, па секоја половина уште на половина (деловите треба да се еднакви), па и тие на пола, се додека не добиете 20 еднакви делови. Од секое делче од тестото направете топче.

Ако постите со масло, премачкајте ја тавата за печење со масло, па ставете едно топче на средината, па 6 топчиња околу него, и останатите 13 околу нив. Немојте премногу да ги притикате едно до друго, зашто ќе нараснат. Ако пак постите со вода, ставете хартија за печење пред да ги редите топчињата. На крајот наросете од сусамот.

Оставете повторно така да отстои тестото уште 30 минути, дури потоа печете го во претходно загреана рерна, на 200 степени околу 25 минути.

Готовата погача премачкајте ја со масло или само со вода.

Користењето на вашата тераса како дополнителен простор за складирање на ладилници во текот на зимата е опасна традиција што може да ги претвори празничните остатоци во извор на сериозно труење со храна.

И покрај ниските температури надвор, експертите од Државниот универзитет во Мичиген (MSU) и водечките експерти за храна предупредуваат дека недостатокот на контрола на температурата е „рецепт за катастрофа“.

Стапицата на „опасна зона“

Главниот ризик лежи во таканаречената „опасна зона“ – температури помеѓу 4 и 60 степени Целзиусови, во кои бактериите брзо се размножуваат. Додека вистинскиот фрижидер одржува константна температура од 0 до 4 степени, на балконот храната е изложена на остри амплитуди. Сончевата светлина може да го загрее садот дури и во мразен ден, предизвикувајќи циклус на замрзнување-одмрзнување кој е идеален за развој на салмонела и стафилокок.

Скриените напаѓачи

„Живиот фактор“ е уште една често занемарена закана. Експертот за исхрана Катаржина Босацка нè потсетува дека храната на балконот е лесен плен за птиците, глодарите и животните скитници, кои се носители на инфекции. Дури и цврсто затворените капаци не гарантираат безбедност, бидејќи урбаното загадување и птичјиот измет лесно можат да стигнат до вашата чинија кога ќе го отворите садот.

Кога е дозволен исклучок?

Единственото безбедно сценарио е накратко (до 2-3 часа) да ги изладите топлите супи или чорби пред да ги ставите во фрижидер. Салатите со мајонез, млечните десерти и месните деликатеси никогаш не треба да ја напуштаат контролираната средина на фрижидерот, бидејќи бактериите во нив не го менуваат вкусот или мирисот на производот.

Подготовката на празнична трпеза не мора да значи празен паричник. Тајната на дочекот со ограничен буџет е во комбинацијата на заситни јадења со евтини состојки (како компир, тестенини и сезонски зеленчук) кои изгледаат богато кога се убаво сервирани.

Еве предлог за мени за 4 до 6 лица кое е економично, а сепак празнично:

Предјадење: Традиционално и заситно

Наместо скапи сувомеснати производи (пршута, кулен), фокусирајте се на домашни намази.

• Руска, француска салата (домашна): Најдобар начин да нахраните многу луѓе
• Домашни кифлички или солени штапиња: Брашното и квасецот се евтини, а мирисот на топло печиво веднаш ја прави атмосферата празнична.
• Даска со локални вкусови: Наместо скапи кашкавали, земете едно парче убаво бело сирење, малку чадена сланина, маслинки и ајвар.

Главно јадење: Печено месо со прилог

Наместо поединечни шницли, најисплатливо е да се подготви едно парче месо или комбинација.

• Цело пиле со крцкави компири: Пилешкото е најдостапното месо. Испечете го цело со зачини (рузмарин, лук), а околу него ставете многу компири кои ќе ги примат соковите од месото.
• Свински врат на парче: Честопати е на акција пред празниците. Долго печено во рерна со малку кромид станува меко како путер.
• Свежа сезонска салата: Зелка салата со морков или туршија се најевтините, а најдобри прилози за тешко месо.

Десерт: Класика која сите ја сакаат

• Домашна торта со бисквити или пудинг: Наместо скапи торти со јаткасти плодови, направете кремаста торта со бисквити, млеко и пудинг од чоколадо. Изгледа одлично кога ќе се украси со малку рендано чоколадо.

Совети за дополнителна заштеда:

1. Купувајте на мерење: Наместо пакувани сувомеснати производи, купувајте на мерење во големите маркети – разликата во цена е огромна.
2. Пијалаци на големо: Купете сокови и пиво во поголеми пакувања (2 литри), а виното во „bag-in-box“ варијанта (3л или 5л) која е многу поисплатлива од поединечни шишиња.
3. Марки на маркетите: Користете ги приватните марки на маркетите за основните намирници како масло, шеќер, мајонез и брашно.
4. Декорација: Наместо нови украси, користете свеќи и малку зимзелени гранчиња од природата за да ја украсите масата.

Проценка на трошокот (за 4-6 лица):

• Зеленчук (компир, морков, зелка): ~300 ден.
• Месо (пиле или свинско): ~700-900 ден.
• Состојки за руска и мезе: ~600 ден.
• Пијалак (вино, сок, пиво): ~800 ден.
• Десерт: ~300 ден.
• ВКУПНО: околу 2.700 – 3.000 денари.

Дали имате колекција од полупразни шишиња кечап, сенф и мајонез на вратата од вашиот фрижидер? Не сте сами.

Сосовите често се расипуваат побавно од свежата храна, па затоа зафаќаат вреден простор со месеци, понекогаш и со години. Тие се познати по долгиот рок на траење благодарение на нивната висока киселост, што го спречува растот на штетни микроорганизми, но тоа не значи дека траат вечно.

Експертите за безбедност на храната објаснија колку долго различните сосови всушност можат да траат пред и по отворањето, пишува Марта Стјуарт.

Повеќето сосови можат да траат во вашата остава околу една година пред да ги отворите. Можете да го проверите датумот „најдобро до“ на пакувањето за точниот временски период. Сепак, тој датум означува кога квалитетот на производот ќе почне да опаѓа, а не кога станува небезбеден за јадење, вели д-р Кимберли Бејкер.

Ова значи дека можете безбедно да го консумирате сосот по тој датум, но бојата, вкусот и текстурата можеби не се на својот врв.

Колку долго траат сосовите по отворањето?

Откако ќе отворите сос, треба да го чувате во фрижидер. Колку долго останува свеж зависи од видот на сосот, но температурата на фрижидерот е клучна. Според Бејкер, фрижидерот треба да биде поставен на четири степени Целзиусови или пониско за да се обезбеди оптимална свежина.

Кечап

Од сендвичи до крцкави помфрит, безброј јадења се подобри со кечап. Откако ќе се отвори, овој разноврсен сос е безбеден за јадење околу шест месеци, според Министерството за земјоделство на САД (USDA). Неговиот долг рок на траење е резултат на неговата висока киселост, што го отежнува растот на патогените, објаснува Бејкер.

Сенф

Отворена тегла сенф може да трае до една година во фрижидер. Ова е поради неговата ниска содржина на шеќер, кој е храна за микроорганизми. Дополнително, семето од сенф содржи алил изотиоцијанат, соединение кое му дава на сенфот остар, кисел вкус, а исто така има и природни антимикробни својства кои го штитат од расипување.

Мајонез

Ако редовно правите сендвичи и салати, веројатно имате тегла мајонез во вашиот фрижидер. Ако се чува правилно, отворениот мајонез ќе трае околу два месеци, вели Бејкер.

Преливи за салата

Отворениот прелив за салата купен од продавница ќе трае околу еден до три месеци во фрижидер, вели Бејкер. Точниот временски рок зависи од видот на преливот, или поточно од неговата киселост. Општо земено, помалку киселите преливи, како што се оние на база на крем, имаат пократок рок на траење, додека покиселите, како што се винегретите, траат подолго. Домашните винегрети ќе траат околу три недели, а кремастите преливи направени дома ќе траат околу две недели.

Лут сос

Љубителите на лути сосови можат да бидат сигурни – отворено шише може да трае околу една година во фрижидер, вели Бејкер, главно поради оцетот. Ферментираните лути сосови можат да траат уште подолго, всушност, на неодредено време, бидејќи микроорганизмите што го ферментираат сосот произведуваат природни конзерванси. Исклучок е домашниот лут сос, кој ќе трае околу три месеци во фрижидер.

Како знаете кога сосот се расипал?

Иако сосовите траат долго време, важно е да се препознаат знаците на расипување. Внимавајте на кисели или рибни мириси, кои се јасни индикатори дека производот се расипал. Исто така, ако забележите слуз или мувла на површината или било каде во теглата, време е да го фрлите сосот.

За да спречите контаминација, секогаш цврсто затворајте го капакот. Бејкер советува да избегнувате употреба на сосот во близина на сурово месо и секогаш да користите чист прибор за отстранување на производот.

„Ако производот се контаминира, треба да се фрли бидејќи безбедноста не може да се гарантира“, заклучува Бејкер.

Купувањето мелено месо, без разлика дали е во супермаркет или во месарница, честопати не е лесно.

Иако може да изгледа свежо, во пракса, понекогаш се додаваат вода, соја, кожа, маст, па дури и лебни трошки за да се зголеми количината и тежината на производот.

Мелено месо – совети за купување

Ваквите адитиви не само што го намалуваат квалитетот на месото, туку можат да влијаат и на вкусот на јадењето и на здравјето на потрошувачите. Затоа е важно да се обрне внимание на неколку детали при купувањето.

На што да внимавате:

Боја на месото: Висококвалитетното мелено месо има природна црвена боја, додека бледата нијанса може да укажува на додавање вода или други состојки.

Конзистенција: Месото треба да биде цврсто на допир, да не е лепливо или водено.

Пакување: Проверете ја амбалажата за вишок течност – ова е знак дека месото е преработено со дополнителни состојки.

Купувањето од реномиран месар и проверката на етикетата на производот исто така може да ви помогне да изберете квалитетно мелено месо.

Најдобро е месото да се употреби што е можно поскоро по купувањето или веднаш да се замрзне за да се зачува неговата свежина и хранлива вредност.

Овој десерт е едноставен, но неверојатно вкусен, а ви се потребни само три состојки.

Сакате десерт кој е лесен, брз и секогаш делува? Ова е совршено за по ручек или со вашето утринско кафе. Само три состојки и неколку минути работа се доволни за да подготвите сладок намаз што ќе ги воодушеви сите.

Состојки

225 г путер
100 г шеќер
260 г брашно

Подготовка

Загрејте ја рерната на 160 °C.

Матете го путерот и шеќерот со електричен миксер додека смесата не стане лесна и воздушеста. Полека додадете го брашното додека не добиете мазна смеса.

Рамномерно распоредете ја смесата на плех за печење и печете 30–35 минути.

Исечете го колачот на квадрати додека е сè уште доста топол, бидејќи најлесно се сече во тоа време.

Кога ќе се олади, посипете го со шеќер во прав за поубав финиш и уште подобар вкус.

Овој десерт е едноставен, но неверојатно вкусен – вистинско уживање за секојдневните слатки моменти или за посебни пригоди кога сакате нешто брзо и вкусно.

Често се случува да купиме леб кој ја губи својата свежина и станува тврд следниот ден. Наместо да ги фрламе исушените парчиња или да ги претвораме во трошки од леб, постои докажан метод што го користат професионалните пекари кој ја враќа мекоста на печените производи за само неколку минути. Постапката е исклучително лесна и не бара посебна опрема, само стандардна домашна рерна и малку вода.

Зошто лебот се суши толку брзо?

Процесот на стврднување на лебот не се должи само на губење на влага, туку на ретроградација на скробот. Кога е изложен на воздух, кристалната структура на скробот се менува, правејќи ја кришката тврда и ронлива. Ладењето често го забрзува овој процес, наместо да го забавува. Сепак, сè додека нема мувла, лебот е совршено јадлив и може да се „оживее“.

Како функционира методот на рерна

Тајната на закрепнувањето лежи во комбинацијата од влага и топлина. Кога малку влажен леб се става во загреана рерна , водата се претвора во пареа. Оваа пареа продира во порите на лебот и го рехидрира скробот, враќајќи му ја еластичноста, додека високата температура ја прави кората повторно крцкава.

Чекори за закрепнување:

1. Подготовка: Загрејте ја рерната на 180 степени.
2. Навлажнете: Лесно навлажнете ја површината на лебот со вода. Ова може да се направи со прскање или со поминување со влажни раце по кората. Важно е лебот да не биде натопен, туку само површински навлажнет.
3. Печење: Ставете го лебот директно на решетката од рерната или во плех за печење. Печете околу пет минути.
4. Одмор: Откако ќе го извадите, покријте го лебот со чиста кујнска крпа една минута за да ја одржите постигнатата мекост.

Кога е применлив методот?

Овој трик одлично функционира на бел, интегрален и бел леб , како и на багети, багети и лебови. Дури е ефикасен и на леб со семки . Сепак, експертите предупредуваат дека методот не е соодветен ако на лебот има видливи траги од мувла или непријатен мирис . Во такви случаи, производот треба да се отфрли, бидејќи термичката обработка не гарантира безбедност за здравјето. Исто така, резултатот е послаб на многу тенки и целосно суви парчиња.

За да го одржите лебот свеж подолго по закрепнувањето, препорачливо е да го чувате завиткан во платнена или хартиена кеса, а не во пластична, што може да предизвика парење и понатамошно влошување на квалитетот.