Само неколку дена откако две училишта во Тирана беа затворени по наредба на турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган – според турските медиуми – бидејќи тие очигледно биле „терористички центри“ предводени од прогонетиот свештеник Фетула Ѓулен, албанскиот премиер Еди Рама замина во Анкара за да се сретне со Исламистички лидер.
Албанците дознаа за патувањето од фотографијата што ја објави на социјалните мрежи на која се гледа со Ердоган, без дополнителни коментари. Затоа не е чудно што во јавноста се појавија шпекулации за целта на неговата посета.
Решението на загатката дојде само неколку дена подоцна, во Стразбур. Говорејќи пред Собранието на Советот на Европа, Рама толку страсно го пофали Ердоган што предизвика бура од реакции.
Фрустрацијата избувна кога тој ја нападна – во стил на сарказам познат во албанскиот парламент – кон претставничката на Европската обединета левица, грчката пратеничка Нина Касимати, која го критикуваше дека се засолни во Турција. Како резултат на тоа, лидерите на политичките групи во Советот ја откажаа вечерата што ја организираа во негова чест. Албанците, а особено младите, масовно ја напуштаат земјата, а не затоа што го бараат „рајот“ на Ердоган.
Рама го избра овој форум за да го пофали својот „поголем брат“ и стратешки сојузник во очите на Европејците, кои се и цел на заканите на Ердоган. Има нешто контрадикторно и необјасниво од политичка гледна точка во оваа „романса“ меѓу албанскиот премиер и турскиот претседател: бидејќи како што Рама се обидува да ја доведе својата земја во исламистичката агенда на Ердоган, така и народот на Албанија ги сврте очите кон Западот и неговиот начин на живот.
Албанците, а особено младите, масовно ја напуштаат земјата, а не затоа што го бараат „рајот“ на Ердоган, како што го поздрави Рама. Всушност, одливот стана толку акутен што британскиот амбасадор во Тирана апелира до албанските млади да не ја напуштаат својата земја.
И ако, како што тврди Рама, интересите на Албанија лежат преку Егејското Море, тогаш зошто земјата сака да биде дел од НАТО и Европската Унија?
Може ли наместо тоа – како што отворено се зборува во Албанија и се шепоти во салите на европската дипломатија – личните интереси на Рама го водат на овој чуден балкански танц со Ердоган? А дали Европејците ќе прифатат Албанија која е турски сателит во Јадранското Море и централниот Медитеран?
Очигледно не, но во отсуство на вистинска алтернатива, тие се принудени да ги стават сите јајца во корпата на Рама. Сепак, се вели дека САД „се подготвуваат за пазарење“.