„ТУРИСТИТЕ во Венеција повеќе не трошат, а градот се соочува со невидена криза“, предупредува Сетрак Токацијан, јувелир и претседател на Трговците од плоштадот Свети Марко. Сопственикот на добро познат семеен јувелир, само неколку месеци откако беше избран за претседател на здружението, тврди дека никогаш не бил сведок на таков пад. „Ова е катастрофална состојба“, изјави тој за „Кориере дел Венето“.
„Секој ден гледам реки луѓе како пристигнуваат во градот, но без никаква дестинација. Тие се движат од едно место до друго, честопати водени од туристички оператори, се возат со гондоли, користат такси, брзаат тука и таму, но никој не купува ништо“, горчливо вели Токацијан. „Жал ми е што го кажувам ова, но овој вид туризам е срамен. Сведоци сме на експлозија на масовен туризам каква што никогаш не сме виделе, со луѓе кои само шетаат наоколу, не влегуваат во продавници и навидум не знаат каде се.“
„Кризата влијаеше и на луксузниот сектор. Можам да го видам ова во фактот дека речиси никој повеќе не шета со торби од дизајнерски продавници, што беше вообичаено порано. На крајот на краиштата, и хотелиерите и угостителите се жалат на намалувањето на сообраќајот“, истакнува тој. „Лично видов семејства како делат порција тестенини или пијалок. Се формираат редици пред јавните фонтани затоа што луѓето повеќе не купуваат флаширана вода. Се прашувам каде исчезнаа вистинските гости, оние кои се заинтересирани за култура, оние кои навистина носат нешто во градот?“
„Верувам дека ова е проблем што ја засега цела Италија. Моите добавувачи ми велат дека ситуацијата е слична во Милано и другите големи градови. Тука, на плоштадот Свети Марко, никој веќе не застанува да погледне во прозорците“, вели Токацијан. „Преплавени сме со маси луѓе од крајбрежјето кои доаѓаат наутро со туристички автобуси и се враќаат попладне без навистина да знаат каде биле.“
„Лично мислам дека треба да воведеме ограничувања, барем за туристичките автобуси. Всушност, јас би им наплатил на таквите посетители билет од 100 евра по лице“, предлага тој. „Гледаме реки луѓе со бели нараквици од блиските кампови. Тие не се заинтересирани за културата, што е очигледно – доаѓаат, не знаат каде се и си одат без да потрошат ниту денар. Во исто време, нелегалните продавачи заработуваат огромни пари пред нашите очи. Ова е мојата секојдневна битка“, додава тој.
„Оваа битка оди лошо. Туристите купуваат жито за гулаби и рози од нелегални мигранти. Тие нема да влезат во продавницата, но ќе се фотографираат додека ги хранат гулабите“, објаснува тој фрустрирано. „Ние, кои работиме легално и плаќаме даноци, не продаваме ништо, додека тие заработуваат стотици евра дневно нелегално. Дали е тоа фер? Интересно е што кога претседателот Серџо Матарела го посети градот, немаше ниту еден нелегален продавач на повидок. Ова докажува дека проблемот може да се реши, само ако има волја.“