Македонската индустрија сè потешко успева да го задржи човечкиот капитал. Додека дел од компаниите инвестираат во модернизација и нови технологии, бројот на вработени продолжува да се намалува, особено во традиционалните индустриски гранки кои со години се соочуваат со недостиг од работна сила и намалена конкурентност.
Најновите податоци на Државниот завод за статистика покажуваат дека во мај годинава бројот на вработени во индустријата е намален за 2,6 проценти во однос на истиот месец минатата година. Падот не е изолиран случај, туку продолжение на трендот кој трае подолг период. Во првите пет месеци од годинава, бројот на работници во индустријата е намален за три проценти споредено со истиот период лани.
Најтешка е состојбата во секторот рударство и вадење камен, каде што бројот на вработени е намален за 7,3 проценти. Најголем удар бележи вадењето руди на метал, со пад од 8,8 проценти, додека намалување има и кај експлоатацијата на јаглен, лигнит и други минерални суровини.
Негативниот тренд продолжува и во преработувачката индустрија, која вработува најголем дел од индустриската работна сила во земјата. Во овој сектор бројот на вработени е намален за 2,5 проценти, а најпогодени се трудоинтензивните дејности.
Особено загрижува состојбата во текстилната и кожарската индустрија. Производството на облека бележи пад на бројот на работници од 11,9 проценти, производството на кожа и кожни производи е намалено за 7,5 проценти, а преработката на дрво за 7,2 проценти. Станува збор за индустрии кои со години предупредуваат на недостиг од квалификувани работници, иселување на младата работна сила и намалени нарачки од странските пазари.
Сепак, статистиката покажува дека не сите индустриски гранки се движат во негативна насока. Најголем раст на бројот на вработени е регистриран во производството на тутунски производи, каде што има зголемување од 16,9 проценти. Следуваат производството на компјутерски, електронски и оптички производи со раст од 13,4 проценти, како и производството на пијалаци со зголемување од 3,5 проценти. Умерен раст е забележан и во металната, гумарската, пластичната и прехранбената индустрија.
Единствен сектор кој бележи позитивен тренд на ниво на целата индустрија е снабдувањето со електрична енергија, гас, пареа и климатизација, каде што бројот на вработени е зголемен за еден процент.
Економските аналитичари оценуваат дека намалувањето на бројот на работници е резултат на повеќе фактори – иселувањето на работоспособното население, недостигот од квалификуван кадар, автоматизацијата на производството, но и слабата побарувачка во дел од традиционалните индустриски гранки. Во исто време, високотехнолошките дејности постепено отвораат нови работни места, но нивниот раст засега не е доволен за да го надомести падот во текстилната, рударската и другите класични производствени индустрии.
Бројките укажуваат дека македонската индустрија се наоѓа во период на длабока трансформација. Додека дел од секторите се модернизираат и се насочуваат кон производство со повисока додадена вредност, традиционалните индустрии остануваат без работници и сè потешко ја одржуваат својата позиција. Прашањето што се наметнува е дали економијата ќе успее навреме да се приспособи на овие промени или недостигот од работна сила ќе стане една од најголемите пречки за идниот индустриски развој.