Експерти од рускиот Јужен федерален универзитет (SFU) ги одгледаа првите садници од јачмен во почва што наликува на составот на почвата на Марс.
За да го постигнат ова, тие додадоа посебна мешавина од микроби во почвата – десет соеви на бактерии и квасец кои си помагаат едни на други да преживеат и формираат слој богат со хранливи материи, изјави прес-службата на универзитетот за РИА Новости.
За да растат растенијата, почвата мора да биде богата со хумус, сложена мешавина од органски супстанции од кои садниците добиваат хранливи материи.
Хумусот се создава со активноста на микроорганизмите кои ја „фаќаат“ безживотната почва и ја трансформираат во плодна почва, според научниците од Јужниот федерален универзитет (SFedU).
Сепак, марсовскиот реголит е екстремен пример за „безживотна“ почва бидејќи не содржи хранливи материи, туку е богат со метални соли, кои го попречуваат растот на растенијата, велат научниците.
Според Евгенија Празднова, раководител на Младата лабораторија за молекуларна генетика на микробни конзорциуми при Одделот за биомедицински и математички науки на Универзитетот во Сан Франциско, оваа микробна колонизација, или биоремедијација, е еден од ефикасните начини за обновување на копнената почва по пожари или антропогено загадување.
Истражувачите додале специјална мешавина од десет соеви на бактерии и квасец на модел на „марсовска“ подлога од пустината Мохаве, формирајќи микробен конзорциум кој создава слој од хранливи материи неопходни за раст на растенијата.
Користејќи вештачка марсовска почва, истражувачите успеале да одгледуваат јачмен со додавање соеви на цијанобактерии кои асимилираат јаглерод диоксид и се одговорни за фотосинтезата, актиномицети и бацили одговорни за производство на биомаса и други микроорганизми кои ја обезбедуваат добиената почва отпорност на стресни услови.
„Иако одгледувањето растенија без почва или во алтернативни замени за почва не е нова практика, посебен предизвик е да се добијат култури надвор од контролирана лабораториска средина, во сурови северни услови на почва или во силно загадени области, а во иднина и на други планети“, додаде Празднова.
Таа истакна дека микробниот конзорциум е специјално избрана заедница на микроорганизми (бактерии, квасци) кои кокултивираат и си помагаат едни на други да растат и да преживеат, формирајќи сложени симбиотски односи.
„На Земјата, може да се користи на отворено, а на Марс, под куполи, бидејќи микроорганизмите, како луѓето, би имале тешкотии да преживеат на отворени простори под низок притисок и зголемено зрачење. Сепак, ова би бил првиот чекор кон тераформирање – создавање оази каде што постепено би се формирал слој почва под куполата“, објасни Празднова.
Таа објасни дека јачменот е избран затоа што толерира солени почви со ниска киселост, што се карактеристики на марсовскиот реголит.
Покрај тоа, додаде таа, културата може да расте на ниски температури и е јадлива.
„Истиот овој конзорциум од десет различни микроорганизми го испративме во вселената, во соработка со Рускиот државен истражувачки центар на Институтот за биомедицински проблеми (IBMP) на Руската академија на науките, на вселенскиот брод Бион-М бр. 2, кој успешно се врати на Земјата на 18 октомври. Сега треба да ги процениме промените што ги претрпуваат бактериите и квасците за време на нивното патување низ вселената и изводливоста на нивниот транспорт до соседна планета, а воедно да ја зачуваме нивната способност да ја подобрат плодноста на почвата“, објасни Празднова.
Проектот беше имплементиран со поддршка на програмата „Приоритет-2030“ во рамките на стратешкиот технолошки проект „Технологии за биоинженерство на почвата“.
