Едно од најголемите прашања со кои се соочува човештвото – „Каде се сите?“, познато како Фермиевиот парадокс, можеби има многу попрозаичен одговор отколку што се мислеше претходно. Според д-р Робин Корбет од Центарот за вселенски летови Годард на НАСА , вонземските цивилизации не се кријат од нас, ниту пак исчезнале – тие едноставно се здодевни и не гледаат смисла да инвестираат ресурси за да нè контактираат.
Оваа хипотеза, наречена „радикална монотонија“, е развиена во неговото истражување објавено на научниот портал arXiv. Корбет нуди перспектива што го одзема ореолот на мистицизмот од вонземската интелигенција и ја изедначува со економските и психолошките реалности познати на Земјата.
Досада од вселената наместо „Војна на ѕвездите“
Наместо сценарија за галактички империи кои градат Дајсонови сфери или патуваат со брзина на светлината, Корбет сугерира дека технолошкиот напредок има природен плафон. Според неговата теорија, дури и напредните цивилизации достигнуваат „мотивациско плато“.
„Идејата е дека тие можеби се понапредни од нас, но не многу – како тие да имаат iPhone 42, додека ние имаме iPhone 17“, објаснува научникот, цитиран од „Гардијан“.
Логиката на „радикалната баналност“ се базира на економско оправдување – секое меѓуѕвездено патување или испраќање моќни сигнали бара колосални количини на енергија и ресурси. Ако цивилизацијата веќе го истражила своето „соседство“ во Галаксијата и пронашла само карпи, гас или примитивни микроорганизми, ентузијазмот за нови откритија неизбежно се намалува. Ова наликува на биолошкиот процес на навикнување, во кој организмот престанува да реагира на повторени стимули.
Крајот на големите очекувања
Теоријата на Корбет дава смирувачки, иако малку разочарувачки, одговор на Фермиевиот парадокс. Отсуството на сигнал „WOW!“ или видливи вонземски мегаструктури не значи дека сме сами, ниту дека технолошките цивилизации се самоуништуваат (т.н. Голем филтер).
Според еден научник од НАСА , универзумот е веројатно полн со „обични“ цивилизации кои само си го живеат животот и не чувствуваат потреба да контактираат со далечни и бучни соседи како нас. Ова значи дека дури и ако откриеме вонземски живот , средбата можеби нема да ја донесе очекуваната технолошка револуција или филозофско просветлување.
„Откривањето на вонземски живот можеби нема да доведе до огромно зголемување на нашето технолошко ниво и може да биде донекаде разочарувачко“, заклучува Корбет во својата анализа.
И покрај скептицизмот во врска со физичкиот контакт, теоријата не ја исклучува можноста дека би можеле да детектираме таканаречени „сигнали на истекување“ – радио бранови или други емисии кои не се насочени кон нас, туку се едноставно нуспроизвод од секојдневниот живот на другите цивилизации.
