На 76-годишна возраст почина хрватската писателка, колумнистка и блогерка Ведрана Рудан, јави Н1 Хрватска. Веста беше објавена и на нејзиниот официјален профил, со кратката порака дека Рудан „заминала во подрачје без сигнал“.
Токму оваа формулација Рудан ја користеше во едно од своите последни јавни обраќања, кога зборуваше за сопствената смрт и за тешката болест со која се соочуваше.
Рудан во 2024 година објави дека престанува да го пишува својот блог за да се посвети на лекувањето, откако ѝ бил дијагностициран рак. Подоцна јавно откри дека боледува од агресивен рак на жолчните канали со метастази, а отворено зборуваше и за хемотерапијата, болката, стравот и луѓето кои ѝ биле поддршка во најтешкиот период.
Во гостувањето во емисијата „Неделом у 2“ на ХРТ, Рудан порача дека не сака нејзината смрт да биде доживеана трагично, туку како „одење во подрачје без сигнал“. Тогаш зборуваше и за значењето на пишувањето во нејзиниот живот, посочувајќи дека додека пишува се чувствува жива.
И покрај болеста, до последниот период остана присутна во јавноста. Преку својот блог и текстовите што ги објавуваше, Рудан продолжи да пишува за теми како болеста, староста, смртта, семејството, здравствениот систем, политиката и општеството, задржувајќи го својот препознатлив директен и остар стил.
Ведрана Рудан е родена во Опатија во 1949 година. Во текот на професионалниот живот работела како наставничка, преведувачка, новинарка, уредничка и колумнистка, а со текот на годините се етаблираше како една од најпознатите и најчитаните авторки во Хрватска и регионот.
Голема регионална популарност ѝ донесе романот „Уво, грло, нож“, објавен во 2002 година. Делото беше преведено на повеќе јазици, а подоцна беше поставувано и на театарските сцени во Хрватска, Србија, Унгарија, Полска и други земји.
Меѓу нејзините познати дела се „Љубов на последен поглед“, „Јас, неверница“, „Црнци во Фиренца“, „Кога жената е курва / кога мажот е педер“, „Страв од плетење“, „Дабогда те мајка родила“, „Костури од округот Медисон“, „Во земјата на крвта и идиотите“, „Амаруши“, „Зошто пцујам“ и „Маж во грлото“.
Рудан беше позната по своите бескомпромисни ставови за национализмот, патријархатот, женската слобода, сиромаштијата, медиумите, здравството, семејството и лицемерието во јавниот живот. Нејзините текстови често предизвикуваа остри реакции, но токму директноста и неподготвеноста да се воздржува ја направија препознатлива во целиот регион.
Особено значајно место во нејзината кариера имаше блогот „Како да се умре без стрес“, преку кој со години директно комуницираше со читателите и објавуваше колумни, реакции и лични записи. Блогот со текот на времето стана едно од местата преку кои нејзиниот глас допираше до широка публика во регионот.
Во март годинава Н1 Хрватска објави и дека Рудан била првата пациентка во КБЦ Риека кај која била применета хипербарична оксигенотерапија за лекување на компликации настанати при третманот на примарната болест. Од болницата тогаш соопштиле дека методата успешно помогнала во санирањето на здравствените компликации.
Со смртта на Ведрана Рудан регионот останува без авторка која со децении не се воздржуваше да ги отвора најтешките и најнепријатните теми, често без разубавување и без страв од реакциите што ќе ги предизвика нејзиниот збор.