Моментот кога завојуваните страни во Украина едноставно ќе останат без воена опрема е во некои аспекти недалеку, особено кога станува збор за тенкови и други копнени возила, коментира во „ Медиум “ воениот аналитичар Жолт Лазар .
Користи проверени податоци за загубите на руската и украинската армија, собрани и потврдени од холандскиот портал Oryx , како и информации за двете воени сили од пред почетокот на војната.
Загубата на околу 50 отсто од воената опрема веќе може да биде фатална, нагласува Лазар.
Ако продолжат сегашните трендови, тоа ќе се случи кон крајот на летото или почетокот на есента.
Ова е особено точно за украинската армија, каде што загубите на тешко оружје како тенкови и авиони се критични, и покрај воената помош од Западот.
САД се обидуваат да не ја испровоцираат Русија и ѝ даваат на Украина главно оружје што не може да се користи за офанзивни акции од големи размери. Исклучок се артилериските системи, како ХИМАРС, но бројот на испорачани е многу мал – само 16, а освен тоа не се опремени со ракети со долг дострел, чиј дострел може да надмине 300 километри.
Затоа, најверојатно новата главна цел на Русија во овој момент е да ја „искрвари“ украинската армија до тој степен што нема да има доволно воена опрема за продолжување на војната, посочува Лазар.
Од своја страна, руските војници имаат многу поголеми залихи на воена опрема и муниција и можат да ги користат дури и останатите залихи на СССР. Тоа веќе го прават со испраќање на јужниот фронт застарени тенкови Т-62 – платформа од шеесеттите години на минатиот век.
Сегашната руска стратегија, смета Лазар, за разлика од големите амбиции во првата фаза од инвазијата, воопшто не е нереална, бидејќи Украина има многу помали воени резерви.
Проблемот за Русија е што поради западните санкции, нејзината индустрија не може да ја замени опремата изгубена на бојното поле, или тоа се случува многу бавно. Затоа оваа тактика претставува ризик и за руската армија.
Заклучно со вчера, докажаните загуби на борбена опрема беа 1.476 единици за Украина и 5.139 единици за Русија, или сооднос од 1 спрема 3,48. Овие бројки не ја даваат целосната слика. Односно, и украинските и руските загуби се секако поголеми. А дел од загубите на двете страни не може самостојно да се проверат и проверат. И Русија и Украина не соопштуваат целосни бројки за нивните армии и ја преувеличуваат штетата нанесена на непријателот. Односно, информациите официјално извезени од Киев и Москва се практично неупотребливи.
Многукратно поголемите загуби на руските вооружени сили главно се должат на тактичкиот развој на воените операции. Во повеќето случаи, Русија напаѓа, а Украина се брани, зголемувајќи ги руските и ограничувајќи ги загубите на Украина на бојното поле.
Лазар забележува дека во споредба со првичните претпоставки дека Русија ќе ја окупира Украина за неколку дена, фактот дека украинските сили сè уште даваат отпор е веќе големо достигнување. Со ова завршува легендата за непобедливата руска моќ. Барем засега.
Сè уште е тешко да се каже кој ќе победи, а зависи од тоа како точно ја дефинираме победата. Но, две работи се сигурни – за успех, Украина се потпира на западната воена помош, додека Русија е ограничена со сопствената способност да ја замени изгубената опрема и темпото на производство на воена опрема.
Според Лазар, договор за прекин на огнот, кој би го претворил воениот конфликт во конфликт со низок интензитет, е веројатно пред зимата, бидејќи тогаш двете завојувани страни нема да ја имаат потребната количина на воена опрема за офанзиви од големи размери.