Со ДЕТАЛНО читање на пресудата, која со резултатите од вештачењето и другите доказни дејствија има речиси 700 страници, вчера во Апелациониот суд во Белград продолжи седницата по жалбите на адвокатот Зоран Марјановиќ, осуден на 40 години. во затвор за убиството на сопругата Јелена.
Претходно беше објавено дека е одбиено барањето на одбраната за изземање на судијата Растко Поповиќ од советот поради можна пристрасност, бидејќи е сопруг на министерката за правда, Маја Поповиќ.
Во образложението на претседателот на Апелациониот суд, Душко Миленковиќ, меѓу другото се наведува дека е точно дека негов заменик е судијата Растко Поповиќ, сопругот на министерката, како и таа судијка Јелена Шкулиќ, која изрече првостепената пресуда, беше негов помошник, дека невидени медиумски притисоци, но и смета дека тоа не се основи за изземање.
Потоа судијката известувач Снежана Јовановиќ почна да ја чита првостепената пресуда. Во првиот ред седел обвинетиот Зоран Марјановиќ, а до него бил судски чувар. За разлика од претходниот ден, тој беше во костум. Во публиката, покрај помошниците на адвокатите, седеа и братот на Марјановиќ, Милош и синот Урош. При читањето на пресудата можеше да се слушне и дека обвинението се менувало неколку пати. Исто така, како што е познато, во текот на постапката биле сменети дури четворица обвинители.
Констатирано е и дека Марјановиќ на 02.04.2016 година околу 17 часот на насипот Црвенка во Борча ја убил својата сопруга Јелена (33), со што, како што се наведува, извршил кривично дело тешко убиство со умисла. Потоа следеше опис на делото, како и читање на обдукцискиот извештај во кој беа вклучени 28 фотографии од убиената жена, нејзината облека, чевли… Податоците собрани при форензичката обработка на местото на злосторството, како и бидејќи резултатите од ДНК беа детално презентирани.
– Јелена добила најголем број удари во задниот дел од главата, од најмалку осум, кои насилникот и ги нанел додека била во каналот – се наведува во заклучокот на патологот.
– Врз основа на анализите на тревата и гранчињата пронајдени во нејзиниот душник и белите дробови, констатирано е дека местото на злосторството е местото каде што подоцна било пронајдено телото, односно дека била убиена во каналот. Поминала најмалку четири до пет часа во вода, а најмногу 10 или повеќе.
Во заклучокот на патологот се наведува и дека во крвта на Јелена немало алкохол или дрога, дека од содржината на ноктот била изолирана само нејзината ДНК, а од гребнатината на раката на Зоран Марјановиќ била изолирана само неговата ДНК. Опишана е и трагата која зад себе ја остави сторителот на тешкото убиство, кое се наоѓа од другата страна на каналот. Наведено е и дека на Јелена Марјановиќ и е извадена ДНК на маж од еден клинец, но тој не е идентификуван.
Судијката репортерка Снежана Јовановиќ наведе дури десет имиња на лица чија ДНК е земена, од кои може да се заклучи дека тие биле потенцијално сомнителни како сторители на ова дело. Но, ниту една не одговараше на онаа пронајдена на ноктот, патиката и долниот дел од гардеробата на убиената Јелена. Се споменуваше и вештачењето на малата Јана, ќерката на Зоран и Јелена, која во моментот на убиството на нејзината мајка имала пет години. Таа била на насипот со родителите кога исчезнала младата жена. Меѓу другото, беше наведено дека е високо интелигентна, и дека е ментално развиена над нејзината возраст. Нејзиното вештачење било наредено за да може да сведочи. Нејзината изјава и поигра на Марјановиќ, бидејќи изјавила дека „мама се изгубила во тревата“, и дека ниту еден момент не се одвојувала од својот татко.
Бурмата на убиената Јелена
ПРИ читањето на пресудата беа цитирани изјави на бројни сведоци, кои зборуваа за врската на Јелена и Зоран, но и дека младата жена никогаш не ја симнала бурмата од прстот. Но, по злосторството било забележано дека на нејзиниот прст нема венчален прстен, а случајно или не, од ноктот на тој прст била изолирана машка ДНК, која до денес не е идентификувана.