При мозочен удар, доцнењето на третманот се плаќа со смртта на мозочните клетки и врските помеѓу невроните. Колку од 100 милијарди неврони и 10 пати повеќе глијални клетки ќе бидат убиени зависи од тоа колку долго мозокот е лишен од кислород.
Околу 9 од 10 мозочни удари се исхемични – предизвикани од згрутчување на крвта што го блокира протокот на крв во една од артериите што го снабдуваат мозокот. По акутен исхемичен мозочен удар и без третман, секоја 1 минута без циркулација на крвта убива 4 милиони неврони, 12 милиони глијални мозочни клетки и 15 милијарди синаптички врски преку кои тие контактираат меѓу себе. Ова влијае на квалитетот на животот по мозочниот удар или, како што велат лекарите: времето е мозок. Целта на здравствените системи е да го максимизираат започнувањето на терапијата. Го зголемува процентот на преживеани и ја намалува инвалидноста на жртвите. Следејќи ја зголемената инциденца на инциденти во активната возрасна група, се проценува дека луѓето помлади од 55 години со големи мозочни удари добиваат повеќе од една недела здрав живот за секоја минута зачувана од почетокот на мозочниот удар до почетокот на третманот. И секои 20 минути намалување на доцнењето додава 3 месеци добар квалитет на живот во текот на преостанатите години.
За земјите со добри здравствени системи и население со здравствена култура, времето на пристигнување во болница е се пократко, но тоа не го решава целосно проблемот.
Самиот третман, дури и на двата најчесто користени современи начини, бара технолошко време и одлична организација. Прозорецот е само 4 часа од првиот симптом. Современата медицина го продолжува на 6 часа, но ова е апсолутна граница според науката. Во некои случаи, терапијата има за цел да го „стопи“ тромбот со лекови (тромболиза). Во други – блокираниот суд треба да се „отвори“ преку т.н третман на мозокот преку ногата (ендоваскуларен третман). Пристапот е преку катетер поставен во феморалната артерија и туркан до блокадата. Ова обично се постигнува преку минимално инвазивна техника која вклучува употреба на долги, тенки уреди како што се цевки кои се навигирани во крвотокот од страна на ендоваскуларниот лекар. Исходот од интервенцијата во голема мера зависи од вештината на лекарот и од способноста на апаратот лесно да навлезе во погодената област, што често го отежнуваат извивачките крвни садови. Острите вртења бараат голема флексибилност на уредот, што може да биде на сметка на „лизгање“ на врвот.
Научниците од Лабораторијата за микророботика и нанометарски роботски компоненти во Цирих нудат решение кое ја оптимизира процедурата. Програмерите создадоа многу умешен, како што го нарекуваат, магнетски контролиран робот за полесно да ги водат катетерите во извиткувачките крвни садови. Доволно е мал за пргаво да помине низ фините гранки на мозочните садови.
Елегантно ги надминува ограничувањата на туркање на водичот на катетерот преку ротационо движење. Спирала слична на завртка на површината на уредот се заглавува со ѕидот на крвниот сад и ја претвора ротацијата во движење напред во секоја точка на контакт. Магнетниот материјал овозможува контрола од далечина и на тој начин обезбедува брза навигација од аортниот лак до тенките артерии во мозокот, објаснуваат инженерите во својата публикација во Science. Технологијата придонесува за „кратење на времето на лекување и експоненцијално зголемување на шансите за преживување и закрепнување“. Како и користење на реалниот потенцијал за атрауматски пристап до оклудираните садови, без разлика каде е блокадата.
Роботскиот водич е опремен со мек врв – за да се спречи оштетување на крвните садови. Друга предност на микророботскиот уред е тоа што магнетот може да се постави многу блиску до мозокот.
Досега тимот го тестираше роботот во лабораторија и на жива свиња. Според Medical Xpress, пронајдокот, кој е веќе патентиран, функционира доволно добро за да продолжи со тестирање и лекување на луѓето во блиска иднина.
Меѓутоа, покрај добрите технологии, потребни се и добри здравствени системи. Бугарија е меѓу земјите со вознемирувачки висока смртност и инвалидитет од мозочен удар. На неодамнешниот Прв национален конгрес за мозочен удар, беше објавено дека само 2,38% од пациентите со акутен исхемичен мозочен удар биле третирани со тромболиза, ендоваскуларните интервенции, кои се сметаат за златен стандард, биле ретки, а центрите каде што рутински се изведувале модерни терапии биле неколку.