Во Демократска Република Конго се регистрирани 246 сомнителни случаи на ебола и 80 смртни случаи кои најверојатно се предизвикани од вирусот, покажуваат најновите податоци објавени денеска. Во моментов не постои вакцина против активниот сој познат како „бундибуџо“, кој се смета за исклучително смртоносен.
Нова епидемија, стара закана
Оваа земја последната епидемија на ебола ја имаше помеѓу август и декември 2024 година, кога во централниот дел на државата починаа најмалку 34 лица.
Најсмртоносната епидемија во оваа централноафриканска земја со повеќе од 100 милиони жители се случи меѓу 2018 и 2020 година, кога починаа речиси 2.300 лица од околу 3.500 заразени.
Еболата, која предизвикува многу заразна хеморагична треска, и натаму претставува сериозна закана и покрај неодамна развиените вакцини и ефикасни терапии за еден од соевите на вирусот. Во последните 50 години во Африка од ебола починале околу 15.000 луѓе, а стапката на смртност за време на претходните епидемии се движела меѓу 25 и 90 проценти, според податоците на World Health Organization.
Предупредување од Африканската унија
Во петокот, Африканскиот центар за контрола и превенција на болести прогласи нова епидемија на ебола во Демократска Република Конго. Здравствената агенција на Африканската унија со седиште во Адис Абеба веднаш предупреди на „висок ризик од ширење“ на вирусот.
Истата вечер, Министерството за здравство на Уганда соопшти дека 59-годишен државјанин на Конго починал во болница во главниот град Кампала. Лабораториските анализи потврдиле дека бил заразен со сојот „бундибуџо“.
Смртноста достигнува и до 50 проценти
„Не постои вакцина ниту специфичен третман за сојот бундибуџо“, изјави конгоанскиот министер за здравство Самуел-Роже Камба на прес-конференција во Киншаса.
Тој предупреди дека кај овој сој смртноста може да достигне и до 50 проценти, а дополнителен проблем претставува тоа што првичните симптоми често се сведуваат само на покачена температура, што значително го отежнува раното откривање на болеста.
Жариштето во рударски регион
Епицентарот на епидемијата се наоѓа во Итури, провинција во североисточниот дел на Конго, која граничи со Уганда и Јужен Судан. Регионот е богат со злато и има интензивни дневни миграции поради рударските активности, што дополнително го зголемува ризикот од ширење на вирусот.
Испораката на лекови и медицинска опрема во Конго често претставува голем предизвик поради огромната територија на земјата и слабата патна инфраструктура.
Седумнаесетта епидемија од 1976 година
Ова е 17-та епидемија на ебола во Демократска Република Конго откако болеста првпат била идентификувана во 1976 година, кога земјата се викала Заир.
Во последните години, еболата погоди и други африкански држави, меѓу кои Гвинеја и Сиера Леоне.