Мигрените се прилично непријатно невролошко нарушување кое најчесто се јавува периодично и епизодно, а неочекувани третмани кои можат да помогнат во оваа состојба се инјекциите на ботокс, кои инаку се користат во естетската медицина.
Американската агенција за храна и лекови (ФДА) го одобри ботоксот за третман на хронична мигрена во 2010 година, откако бројни студии покажаа дека тој е ефикасен. Иако идејата за инјекции на токсини може да биде застрашувачка, ризиците од ботокс за мигрена се мали.
Пред ботоксот, постоеле различни класи на лекови (бета-блокатори, антидепресиви и антиконвулзиви) и сите тие имаат системски несакани ефекти. Предноста на ботоксот е што делува локално без овие несакани ефекти.
За време на третманот, професионалците инјектираат ботокс во мускулите на лицето, скалпот, вратот и рамената. Таму навлегува во нервните завршетоци во близина на местото на убодот и ја нарушува пораката за болка во мозокот.
Најчестиот несакан ефект на ботоксот е болка или оток на местото на инјектирање. Во ретки случаи, луѓето пријавуваат овенати очи или лигавење, но повеќето несакани ефекти се привремени и исчезнуваат во рок од неколку дена.
Инјекциите на ботокс за мигрена обично се случуваат на секои три месеци, што ги спречува пациентите да развијат антитела на токсинот. Долгиот интервал помеѓу третманите со ботокс, исто така, им олеснува на пациентите да управуваат со нивната нега.
Повеќето други лекови бараат секојдневна употреба на апчиња кои луѓето може да заборават да ги земат. За многу пациенти, мигрената на крајот исчезнува и третманите со ботокс се намалуваат.
Ботоксот генерално не е доживотен третман, меѓутоа, некои пациенти може да имаат форма на хронична мигрена која се влошува кога третманот ќе се прекине, па може да биде потребна продолжена употреба.
Иако ботоксот може да биде стандард за луѓето кои страдаат од хронична мигрена, тој не е неопходен за секого.
Луѓето со мускулни или нервни нарушувања, како што е АЛС (Лу Гериг-ова болест), треба да внимаваат на ботоксот. Иако ризикот е низок, ботоксот може да го зголеми ризикот од отежнато голтање или дишење кај оние со претходно постоечки невромускулни состојби.
Бременоста е секогаш прашање за кое треба да се разговара со вашиот лекар, особено затоа што хроничните мигрени се почести кај жените.
Треба да се истакне дека се треба да се прави само по консултација со лекар, а не самостојно.
