Одлуката на Агенцијата за филм да го поддржи документарниот филм „Слушни ме“ предизвика бројни реакции во јавноста, но надлежните институции нагласуваат дека проектот не е класична биографска приказна за музичката кариера на Марко Маринковиќ – Слаткаристика, туку филм со силна општествена и едукативна порака.
Филмот, во режија на Радован Петровиќ и продукција на ОХО продукција, преку личната приказна на еден од најпрепознатливите македонски рап-изведувачи ја отвора темата за говорните и комуникациските потешкотии кај децата и младите, како и нивната интеграција во општеството.
По објавувањето на резултатите од конкурсот за финансирање на филмски проекти за 2026 година, на социјалните мрежи се појавија различни коментари. Дел од граѓаните сметаа дека биографски филм заслужуваат и други значајни музички имиња од македонската сцена, како Тоше Проески, Александар Сариевски, членовите на ДНК или пијанистот Симон Трпчески.
Сепак, од Министерството за култура и туризам појаснуваат дека суштината на проектот не е во музичката биографија на Слаткаристика, туку во неговата улога како препознатлив јавен лик преку чија приказна се отвора простор за поширока општествена дебата.
Според институцијата, документарецот има потенцијал да придонесе кон подигнување на јавната свест за лицата со говорни и комуникациски потешкотии, како и за предизвиците со кои секојдневно се соочуваат нивните семејства. Филмот ја истражува и улогата на музиката и уметноста како можни алатки за надминување на овие предизвици, испраќајќи порака за прифаќање, еднакви можности и инклузија.
Дополнителна тежина на проектот му дава фактот што значителен дел од финансиската конструкција веќе е обезбеден преку спонзорства, партнерства и меѓународна поддршка. Средствата одобрени од Агенцијата за филм претставуваат само 1,6 проценти од вкупниот буџет распределен во овој конкурсен рок.
„Слушни ме“ е еден од повеќето поддржани документарни проекти годинава, меѓу кои се и остварувања на етаблирани автори како Љубомир Стефанов и Тамара Котевска. Од Министерството посочуваат дека поддршката на вакви проекти е дел од стратегијата за развој на македонската кинематографија, но и за отворање значајни општествени теми преку филмската уметност.
Во време кога јавноста сè почесто бара транспарентност во распределбата на буџетските средства, случајот со „Слушни ме“ покажува дека документарниот филм може да биде многу повеќе од приказна за една јавна личност – тој може да стане платформа за подигнување на свеста, поттикнување емпатија и создавање поинклузивно општество.