Под слоганот за правда и безбедност, овогодинешниот Осмомартовски марш во главниот град беше обележан со лични исповеди кои ја соголија суровата реалност на семејното насилство во Македонија. Меѓу највпечатливите беше говорот на мајка и активистка, која низ солзи и гнев упати јавен прекор до институциите и општеството.
„Стојам денес пред вас како мајка која го слушна плачот на малата Катја и не остана нема да гледа насилство пред своите очи“, истакна таа, повлекувајќи паралела меѓу сопственото трауматично детство и немоќта на жртвите во актуелниот систем.
Систем кој создава страв наместо доверба
Учесничката упати директно прашање до јавноста: „Постои ли правда за сите загубени животи кои ги броиме?“. Според неа, државата и општеството потфрлиле во најосновниот сегмент – заштитата на човечкиот живот. Наместо сигурна иднина, создаден е систем во кој граѓаните со право немаат доверба.
„Подфрливме како општество, подфрливме како систем, подфрливме и како родители. Создадовме страв и секојдневие исполнето со болка“, порача таа пред присутните марширувачи.
Насилството не е приватен проблем, туку институционален приоритет
Главната порака на обраќањето беше дека борбата против феминицидот не смее да започне кога е веќе предоцна. Напротив, клучот е во прекинување на молкот и итното дејствување на надлежните органи.
- Тишината како почеток на крајот: „Феминицидот не започнува со последниот удар. Тој започнува многу порано – со првата тишина“, нагласи говорничката.
- Институционален дебакл: Таа предупреди дека додека институциите доцнат со соработката, сторителите слободно се движат и ја исмеваат правдата со фразата „сама си го бараше“.
Залог за идните генерации
Говорот заврши со предупредување за циклусот на насилство што се пренесува на идните генерации. Додека децата растат во домови каде владее страв, тешко е да се очекува дека ќе израснат во здрави партнери и личности.
„Тука стојам за нашите ќерки и синови кои ги растеме во љубов. Но, што ако мајката на идниот партнер на нашето дете денес живее во страв дека никој нема да ѝ помогне? Во каков партнер ќе прерасне тоа дете?“, запраша таа, повикувајќи на итни реформи и општествено будење.