За многу семејства во Македонија, социјалната услуга „личен асистент“ е тенката линија помеѓу достоинствен живот и социјална катастрофа. Славе Тримчески, во гостувањето во емисијата „Ноќно студио“ на 4ТВ, низ призмата на сопствената семејна драма ја илустрираше суровата реалност на животот со мултиплекс склероза (МС).
Болест која не дозволува самотија Тримчески ја опишува МС како „подмолна“ состојба каде моториката на неговата сопруга може да откаже во секој миг. Иако таа се движи низ домот со помагала, ризикот од падови со фатални последици е постојан. „Без асистент, грижата е невозможна мисија“, вели тој.
Од мозочен удар до работен раб Трагедијата на семејството е двојна. Славе, поранешен вработен во Телеком, и самиот се соочил со тешки здравствени предизвици. По доживеан мозочен удар со излив, неговите когнитивни способности биле нарушени, што на крајот резултирало со губење на работното место под сурови околности.
Асистентот како единствен „мост“ до работата Денес, со малолетна ќерка која е фокусирана на школувањето, семејството зависи од четирите часа дневна помош што ја добиваат. Асистентот не се грижи само за хигиената и домот, туку му купува време на Славе да работи дополнителни градежни ангажмани за да обезбеди опстанок.
„Ако се укине асистентот, јас го губам времето за работа, а семејството ги губи средствата за преживување“, алармира Тримчески, упатувајќи јасен апел до институциите: социјалните реформи не смеат да се кршат преку грбот на најранливите.
