Цената често игра значајна улога при купувањето месо, но таа не треба да биде единствениот критериум. Рокот на траење, температурата на чување, интегритетот на пакувањето, како и изгледот и мирисот, можат да бидат многу поважни кога станува збор за безбедноста на храната.
Посебно внимание треба да се посвети на производите што брзо се расипуваат – како што се меленото месо, рибата, морските плодови и внатрешните органи – додека за другите видови месо треба внимателно да се проверат условите за чување и декларациите на производите, пренесува „Fenix Magazin“.
Меленото месо е производ каде што правилното чување е од особена важност. Со мелењето се зголемува површината на месото изложена на надворешната средина, што овозможува микроорганизмите да се шират побрзо отколку кај парче месо во целост.
Затоа, при купувањето, треба да се проверат рокот на траење, температурата на чување и интегритетот на пакувањето. По купувањето, месото мора да се чува на соодветна температура и да се подготвува според упатствата.
Потребна е претпазливост и при подготовката. Бактериите од суровото месо можат да преминат на друга храна преку рацете, ножевите или даските за сечење; затоа, добрата хигиена и темелната термичка обработка се од суштинско значење.
Рибата и морските плодови се исто така производи што брзо се расипуваат. При нивното купување, обрнете внимание на мирисот, изгледот, пакувањето и температурата на чување.
Замрзнатата риба не мора нужно да биде полоша опција од свежата риба. Ако е правилно замрзната и чувана, таа може да биде квалитетен и практичен избор.
Говедското месо што поминало низ процес на зреење (одлежување) не е автоматски поквалитетно или побезбедно.
Говедското месо зреено по сув пат стана многу популарно во последните години, но ознаката дека месото е зреено сама по себе не ја гарантира неговата безбедност. Постојат различни методи на зреење, вклучувајќи суво и влажно зреење, а процесот може да влијае на вкусот и текстурата на месото. И кај овие производи е важно да се проверат рокот на траење, условите за чување и интегритетот на пакувањето.
Месото со коски не е проблематично само по себе, па нема причина да се избегнува, под услов да е свежо и правилно чувано. Како и кај другите видови месо, пред купувањето треба да се проверат изгледот, мирисот, пакувањето и рокот на траење.
Ако забележите непријатен или необичен мирис, лигава површина, знаци на расипување или оштетено пакување, најдобро е да не го купувате производот.
Внатрешните органи (изнутриците) исто така брзо се расипуваат, па затоа треба да се посвети посебно внимание на роковите на траење и температурите на чување. Кај паштетите, терините и сличните производи, правилата зависат од конкретниот вид на производ, како и од начинот на неговото производство и пакување. Затоа, најважниот чекор е да ја прочитате декларацијата и да се придржувате кон наведените услови за чување и рокот на траење.
Без оглед на видот на месото, одредени знаци треба да ви послужат како предупредување. Не треба да купувате производ ако му истекол рокот на траење, ако пакувањето е оштетено или надуено, ако не бил чуван на соодветна температура или ако покажува јасни знаци на расипување.
Суровото живинско месо и меленото месо бараат посебно внимание. По купувањето, важно е да се одржува ладниот синџир, да се спречи контакт на суровото месо со храна што нема да се готви, како и темелно да ги миете рацете и сите прибори користени при подготовката.
Важно е да се направи разлика помеѓу безбедноста на храната и препораките во врска со количината на консумирано месо. Светската здравствена организација (СЗО) го класифицира преработеното месо како канцерогено за луѓето, додека црвеното месо е класифицирано како веројатно канцерогено. Според анализа на која се повикува СЗО, секојдневното консумирање на 50 грама преработено месо е поврзано со приближно 18 отсто поголем ризик од рак на дебелото црево. Станува збор за релативно зголемување на ризикот, а не за тврдење дека 18 отсто од луѓето што консумираат таква количина ќе заболат од рак.