Научници на југоисточниот брег на Австралија откриле фосил од досега непознат вид праисториски кит.
Ова древно суштество пливало во океаните пред 26 милиони години, а со своите големи очи и остри заби доминирало во своето водено живеалиште, пишува Science Alert.
Сепак, постои значајна разлика во однос на денешните џинови. За разлика од модерните китови, кои се меѓу најголемите животни на планетата, новооткриениот Janjucetus dullardi бил изненадувачки мал – со големина на возрасен човек или праисториски пингвин.
Тој припаѓа на групата ситни китови кои некогаш ги населувале водите околу Австралија, пред овие животни, пред околу 5,3 милиони години, да почнат да растат до денешните монументални димензии.
„Тоа е во суштина мал кит со големи очи и уста полна со остри, сечилести заби“, објаснува палеонтологот Руeјрид Данкан од Истражувачкиот институт Museums Victoria и Универзитетот Monash во Австралија.
„Замислете верзија на кит усан што личи на морско куче – мал и измамливо симпатичен, но дефинитивно не безопасен.“
Овој редок фосил се состои од делумна черепна коска, вклучувајќи заби и ушни коски, што им овозможило на научниците да го класифицираат како мамалодонтид – изумрен род на древни китови.
J. dullardi е само четвртиот мамалодонтид откриен во светот и трет пронајден во фосилната формација Јан Јук во австралиската Викторија. Неговите остатоци се први што детално ги зачувуваат и забите и структурата на внатрешното уво.
Клучни сознанија од фосилот
Истражувачите веруваат дека остатоците припаѓаат на младенче долго околу два метра. Иако возрасна единка би била поголема, никогаш не би достигнала денешни размери на китови; се проценува дека мамалодонтидите достигнувале максимална должина од околу четири метри. Ушните коски даваат клучен увид во тоа како J. dullardi ја перцепирал околината и како се движел. Китови се развиле драматично од времето кога живеела оваа врста.
На пример, иако мамалодонтидите се класифицирани како китови усани, тие имале заби наместо усни плочи што модерните китови ги користат за филтрирање храна. Тоа укажува дека тие биле гранка од главната еволутивна линија на денешните китови усани.
Анализата на внатрешното уво и забите на J. dullardi би можела да им помогне на научниците да откријат зошто мамалодонтидите изумреле, додека другите видови китови продолжиле да напредуваат и еволуираат.
„Овој фосил отвора прозорец кон тоа како древните китови растеле и се менувале, и како еволуцијата ги обликувала нивните тела додека се прилагодувале на живот во морето. Овој регион некогаш бил колевка на некои од најнеобичните китови во историјата, а ние дури почнуваме да ги откриваме нивните приказни“, изјави палеонтологот Ерих Фицџералд.
Ова значајно откритие е објавено во списанието Zoological Journal of the Linnean Society.
