Семејството Фириќ од Ковиље загуби тројца членови на семејството во трагедијата на железничката станица во Нови Сад. Петгодишната Сара ги држела за раце својата деветгодишна сестра Валентина и дедото Ѓорѓе (53). Тие требало да го поминат викендот во Лозница со нивниот дедо. Никогаш не стигнале до Лозница, а куќата во Ковиље е попразна од било кога.
Мајката на жртвите Данијела Карановиќ низ солзи зборуваше за последните денови и средбата со ќерките.
Во програмата на ТВ Прва вечерва говорат членовите на семејството Фириќ од Ковиље, кое во трагедијата на Нови Садската железничка станица загуби три члена – Сара (5), нејзината сестра Валентина (9) и нивниот дедо Ѓорѓе (53). ).
Данијела Карановиќ, мајката на загинатите девојчиња, изјави дека се уште се однесува како да се нејзините ќерки таму.
„Тоа е нешто што ниту една мајка не треба да го доживее. Куќата е толку празна. Иако беа мали, беа толку зрели. Тие секогаш се грижеа еден за друг. Во последните неколку дена така играше Лејпо. Тој ден јас нормално отидов на работа, другите отидоа да спијат. Се прашувам што би рекол да не одам. Се чувствувам виновен сега кога ги пуштив, можеби можев да ги спасам. Најлошото е што мојата Сара дојде токму претходната вечер, ме поздрави и ме праша: ‘Мамо, кој ќе умре утре… Од чист мир се приближи. Тоа никогаш не може да се заборави. Како мајка морав да имам чувство дека нешто не е во ред“, изјави мајката во емисијата „Кога тагата зборува“.
Валерија Божиќ, бабата на Сара и Валентина, изјави дека и е жал и за дедото и за малото девојче.
„Тој навистина беше добар човек. Го сакаа. Тој е таму со нив. Тие не се сами. Тој викенд сакаа да одат во Лозница бидејќи таму беше позната. Немав претчувство, но реков дека не сакам да одат“, вели неутешната баба.
Валерија се присети на животот со девојките во последните денови.
„Постојано ја учев Тина да готви, таа постојано печеше, готвеше, се лутев што ги валкаше садовите, а сега ќе дадам се за да ја имам овде. Жал ми е, па и нивниот дедо, тој беше добар човек, го сакаа, тој е таму со него, барем не се сами“, додаде таа.
Јелена, тетката на девојките кои загинаа, рече дека се јавила и ѝ рекле дека се примени во Ургентниот центар.
„Таму дојде и мојот поранешен сопруг и да не беше таму… Ме спаси. Видов дека само почна да плаче, го прашав дали не се тие, продолжи. После тој погреб, не се сеќавам на ништо повеќе. Се сеќавам дека мајка дојде да го идентификува синот и повеќе не се сеќавам на ништо“, рече таа.
Сестрите Валентина и Сара Фириќ беа погребани на 5 ноември во Ковиље заедно со нивниот дедо Ѓорѓе Фириќ (53), со кој, да потсетиме, фатени за рака заминаа на кратко патување во Лозница кај Бранко. Нивните соништа и фантазии ги прекина тешка покривка, а тој ден не влегоа ни во автобус.
15 лица загинаа во падот на настрешницата на Железничката станица во Нови Сад. Од тој ден – 1 ноември, во Србија секојдневно се одржуваат масовни протести „Стоп за Србија“, на кои граѓаните, сега главно студенти бараат одговорност за оваа страшна трагедија.
