Министерката за државна управа и локална самоуправа на Србија, Снежана Пауновиќ, изјави дека нејзината изјава „за етничкото чистење на Косово“ била извадена од контекст и им се извини на претседателот Александар Вучиќ, на српската влада и на премиерот Ѓуро Мацут, пренесуваат локалните медиуми.
Гостувајќи денеска на приватната српска телевизија „Информер“, Пауновиќ рече дека злонамерно биле издвоени „само седум секунди од целото емитување“ и дека од тоа била конструирана политичка теза. „Ова е моја приказна, а не политичка изјава. Непријатно е да се објаснува дека тоа не е политика на претседателот или на владата на Србија“, додаде таа, заблагодарувајќи им се на сите кои ѝ укажале поддршка, нагласувајќи дека особено се гордее со поддршката од Социјалистичката партија на Србија (СПС), чија членка е.
Во емисија на српската телевизија „Курир“, емитувана на 11 јули, Пауновиќ изјави дека, доколку била на местото на тогашниот претседател на Сојузна Република Југославија, Слободан Милошевиќ, во 1998 година би спровела „етничко чистење во Косово“. Во текот на разговорот таа појасни дека не мисли на физичко отстранување на одреден дел од населението, туку на „враќање на елементите кои не се чувствувале како полноправни граѓани на Југославија, во нивната татковина“.
Денеска, во „Информер“, таа додаде дека најмногу била разочарана од изјавата на нејзиниот сопартиец Бранко Ружиќ, кој порача дека Пауновиќ нема право да зборува за деведесеттите години и за тогашната политика на СПС, бидејќи во тој период не била членка на партијата. Таа рече дека не е изненадена од реакциите на опозицијата и ги критикуваше медиумите кои, според неа, „од сè срце“ ги поддржале критиките кон неа.
Пауновиќ ја оцени како парадоксална одлуката на косовските власти да ја прогласат за непосакувано лице, наведувајќи дека одлуката за „постојана забрана“ за нејзин влез во Косово била донесена од „времените косовски институции“.
Етничкото чистење во Косово во периодот 1998–1999 година опфати масовни протерувања, уништување имот и нечовечко постапување од страна на југословенските и српските сили кон албанското цивилно население. За овие настани, Меѓународниот трибунал во Хаг прогласи за виновни за злосторства против човешноста повеќе високи политички, воени и полициски раководители од режимот на Слободан Милошевиќ. Пресвртен момент за меѓународната заедница беше масовното убиство во селото Рачак, што го отвори патот за седумдесет и осумдневните воздушни напади на НАТО врз тогашната сојузна република. Наместо брз крај на конфликтот, Белград распореди околу триесет илјади војници во областа, по што над еден милион косовски Албанци беа принудени да ги напуштат своите домови, создавајќи голема бегалска криза.