Точно пред две години, на овој ден, во Србија за прв пат беше издаден таканаречениот „Амбер тревога“, или поточно системот „Пронајди ме“, со кој беше објавено дека двегодишната Данка Илиќ исчезнала во Бањско поле во близина на Бор.
Тој ден, девојчето и нејзиниот брат биле донесени од нивната мајка на имотот на нивниот дедо во Бањско поле. Додека таа му давала вода на едното дете, другото исчезнало без трага. Ниту две години подоцна, семејството на Данка, ниту полицијата, ниту целата јавност, немаат конкретен и недвосмислен одговор на прашањето – што се случи со малата Данка?
Тој ден, мајката на Данка, Ивана, решила да ги однесе своите две деца во Бањско Поље, на имотот на нејзиниот дедо, со кого инаку не била во добри односи. Го напуштила станот каде што живеело семејството во Бор околу 12:45 часот.
Потоа ги ставила децата во автомобилот и сите тргнале кон Бањско Поље, а по пат го повикала сопругот и му кажала каде одат. Тој ѝ рекол да се јави кога ќе пристигнат. Го паркирала автомобилот пред куќата околу 13:06 часот и ги извела децата да си играат во расчистен дел од дворот. Играла топка со децата нешто помалку од пет минути, а потоа зела две тули и седнала на нив.
Децата продолжиле да си играат, а целата работа траела околу 10 минути, сè додека нејзиниот син не побарал вода. Станала и отишла до совозачката врата од автомобилот бидејќи таму бил нејзиниот ранец со вода. Му дала вода на момчето, го затворила шишето и го вратила во ранецот. Целата работа траела околу две минути, проценила таа.
Потоа погледна и виде дека девојчето го нема, па веднаш почна да ја вика и тргна да ја бара со другото дете.
Тие направија круг околу куќата, постојано викајќи ја Данка, а кога сфати дека ја нема, го повика сурпугата и му кажа што се случува. Тој ѝ рече дека ќе се упати кон нив и ѝ наложи да повика полиција.
„Таа го прекина повикот со него и веднаш ја повика полицијата. По разговорот со полицијата, таа се движеше по опишаната патека и во еден момент виде бел автомобил паркиран до отворената порта, на која пишуваше „Водовод“. Таа рече дека знаела дека е Фиат Панда, дека е свртен кон раскрсницата, гледајќи од правецот на шумата на улицата Војводе Радомир Путника и околу два метра пред отворената порта“, рече таа во својата изјава дадена во април 2024 година, до која имавме пристап.
Таа опиша дека видела маж како седи на возачкото седиште и дека не можела да го опише, а дека другиот маж бил од левата страна на портата од нејзин правец на гледање, дека не можела ниту да го опише бидејќи му бил свртен со грб. Од моментот кога го забележала возилото и тој човек, тие се задржале минута-две, а за тоа време човекот седнал на совозачкото седиште и возеле по улицата.
Кога обвинителот ја прашал со која брзина се движел автомобилот, таа рекла дека не знае, а кога ја прашал зошто не ги прашал луѓето што ги видела дали го виделе детето, таа рекла дека ни таа не знае, дека мислела дека е некаде таму и дека ќе го најде, дека се исплашила, дека не мисли паметно… После тоа, како што рекла, пристигнале нејзиниот сопруг и неговиот колега, а потоа и полицијата, и била организирана потрага по девојчето.
Во тој момент, таткото на Данка веќе бил на пат кон Бањско Поље, во своето службено возило управувано од негов колега. Од изјавите што ги дале, може да се заклучи дека тие се сретнале и со работниците на ЈКП „Водовод“ Дејан Драгиевиќ и Срѓан Јанковиќ во Бањско Поље и дека дури и ги прашале дали го виделе девојчето, но дека добиле негативен одговор.
Тие дошле на имотот и веднаш почнале да бараат. Во меѓувреме, пристигнале баба и дедо на Данка и го зеле момчето, а за девојчето била организирана обемна потрага.
Потрагата по девојчето траела со денови без поголеми резултати. Секој агол не само на Бањско Поље, туку и околните области бил претресен неколку пати, секој камен бил превртен и не било пронајдено ништо што би можело да укаже што се случило со девојчето. Дури ни неповредливите за вакви претреси, кучињата трагачи, не можеле да помогнат.
Неколкудневната агонија била прекината со прилично чудна изјава на претседателот Александар Вучиќ. Среде конференција организирана по повод друг повод, Вучиќ во еден момент едноставно објави дека девојката е убиена и дека за тоа се уапсени две лица, работници на ЈКП „Водовод“ кои биле на работна задача во Бањско Поље на кобниот ден.
Полицијата потоа понуди официјална верзија за настаните од тој ден. Токогашниот министер за полиција, Братислав Гашиќ, рече дека мајката ги видела осомничените на судбоносниот ден, дека безбедносните камери од блиските куќи им помогнале да ги пронајдат и дека врз основа на GPS утврдиле дека осомничените се движеле во близина на куќата во времето кога девојчето исчезнало. Сето ова довело до апсење на осомничените, но она што полицијата не можела да го утврди е што направиле со телото на девојчето по злосторството.
Бидејќи GPS-от покажал дека застанале на депонијата на Бањски пут, таа конкретна депонија била една од локациите што била темелно исчешлана. Сепак, дури и тогаш, без никакви конкретни индиции.
Убиство во полициската станица
По сомнение дека им помогнале на сторителите на злосторството, полицијата ги уапсила и членовите на семејството на Драгиевиќ, таткото Раде и синот Далибор. Сепак, Далибор не стигнал до полициската станица до утрото, а Министерството за внатрешни работи објави дека одеднаш се разболел и починал и покрај напорите на лекарите да го спасат. Сепак, обдукцијата покажа дека Далибор бил брутално претепан, чии последици довеле до неговата смрт. Неговото убиство останува нерешено до ден-денес, а Министерството за внатрешни работи очигледно не е подготвено да го идентификува убиецот меѓу своите редови.
Паралелно, обвинителството поднесе обвинение против Драгиевиќ и Јанковиќ, обвинувајќи ги за убиството на девојчето. Ова обвинение, исто така, не одговара на прашањето каде е телото на девојчето, а од над 500 анализирани докази, не е пронајден ниту еден што ја поврзува девојката со службеното возило на Јавното комунално претпријатие „Водовод“, а постојат и одредени несовпаѓања во GPS податоците за движењата на осомничените. Кратко откако Далибор беше убиен во полициската станица, осомничените Јанковиќ и Драгиевиќ исто така ги повлекоа своите изјави, објаснувајќи дека признанието дека ја убиле девојката било изнудено од нив со тепање и малтретирање.
