На една белграѓанка и се слошило додека била на одмор во Хрватска, а лекарското лекување во Книн ги оставило сите во неверување. Таа и нејзиниот син (11) заминале на одмор во Хрватска. Поточно отишле кај роднините во Книн и оттаму секој ден оделе на Јадранот.
Марија вели дека решиле да одат на море во август. Сè на сè, попрекрасно било, нејзиниот син пливал секој ден, а најмногу нуркал. Ништо, вели, не навестувало дека ќе се случи нешто лошо, пишува Блиц.
“Едно утро син ми се разбуди и се пожали на силна болка во увото. Веднаш дознав која е причината. Сигурно добил инфекција на увото затоа што нуркаше без престан”, вели Марија.
Решила дека бидејќи нема осигурување, ќе оди во локална клиника и ќе побара антибиотик. Таму наишла на оправдано одбивање и ја упатиле на лекар.
Според неа, најблиската приватна здравствена установа е дури во Шибеник, кој е на добри 30 до 45 минути возење од Книн. Затоа решила да си ја проба среќата во државниот здравствен дом во Книн. Тоа е, вели таа, единствениот здравствен дом во Книн што е на неколку минути пешачење.
„Веднаш отидов во Здравствениот дом со син ми, а болките во увото му се влошија, па се загрижив. Таму најдов речиси празна чекална со само пет лица“, вели таа.
Таа ги замоли луѓето да одат преку линијата кај медицинската сестра за да добијат информации. Не, кога и кажала на сестрата што се случило и од каде доаѓа, дека нема ни здравствено осигурување, туку само српски пасош, следел шок!
„Сестрата љубезно ми рече да не се грижам и дека веднаш ќе оди кај лекарот. Таа брзо се врати и ми рече да влезам со детето преку ред, дека нема да има проблем. Лекарот го прегледа син ми. Тој се посвети на потрагата по адекватен антибиотик. Го бараше најдобриот за малите деца, бидејќи на крајот на краиштата, ова е општа пракса, а има претежно возрасни. На крајот, ми даде капки антибиотик со точни упатства како да му ги stava, на син ми“, воодушевено раскажува оваа белграѓанка за „Блиц“.
Таа додава дека не платила ништо, а од неа не биле побарани никакви документи.
„Па, тоа беше вистински пример за човечка хуманост и подготвеност да се помогне на потполно странец кој има потреба. Благодарна сум што се уште има такви луѓе, верувам дека ќе ги има се повеќе“, заклучува Марија.