Школувањето во Југославија беше многу поразлично од денешното, а 4 работи беа задолжителни.
Детството во Југославија беше многу поразлично од денешното детство. Денес, технологијата зеде замав, и затоа децата се воспитуваат на поинаков начин. Претходно, децата се подготвуваа за живот користејќи различни методи, додека се чини дека некои вештини беа многу корисни (а денешните деца ги немаат).
Ги учеа работи кои се неопходни за животот, кои денес се девалвирани. Додека едни веруваат дека порано било многу подобро и полесно, други сметаат дека денешните родители се поинформирани и попрофесионални. И двата пристапи имаат свои предности и недостатоци, а кога станува збор за образованието, еве ги 4-те големи разлики:
1. Домаќинство
Многумина сметаат дека е срамота што веќе нема домаќинство во основните училишта. На овој час учениците се стекнаа со различни вештини, како да готват, да поставуваат трпеза, да шијат, да подготвуваат колачи, да поправаат, да научат како да одржуваат дом… Во денешно време често се истакнува дека на децата им недостасува практично знаење поради нивната преокупација со технологијата, пишува Yumama.
2. Децата се облечени слично
Денес, многу деца носат брендирана облека на училиште, некои имаат поевтини, а некои екстремно скапи патики кои ги рекламираат популарните Јутјубери и инфлуенсери. На училиште во Југославија децата се облекувале слично. Се разбира, имаше некои разлики, но не толку видливи како денес.
3. Физичкото образование беше еден од најважните предмети
Поради зголемувањето на процентот на деца кои имаат проблем со дебелината, и денес се размислува дека физичката активност треба да биде што повеќе присутна во училиштата. Во минатото, физичкото образование беше еден од важните предмети во училиштето и кога кон него се пристапуваше со голема сериозност. Опремата за часот беше многу важна. Девојките носеа црни трико, а момчињата спортски шорцеви и бели маици. На часовите имаше многу гимнастика и беше една од омилените активности, но трчаа, пливаа, играа фудбал – учениците „истрошени“ и уморни ја напуштаа салата.
4. Улогата на наставникот беше важна
Училишните правила налагаа да стануваме секогаш кога наставникот доаѓал на час. Така и покажаа почит. Училишните правила исто така нагласија дека наставникот е во право и дека дисциплината мора да се почитува. Доколку учениците не ги следеле упатствата на наставникот, имало казни. Родителите и наставниците не го поткопувале меѓусебниот авторитет, а во многу училишта било практика наставникот секој ден да пишува во книшката што прави ученикот за да можат родителите да ги следат активностите и однесувањето.