Многу е веројатно дека мајмунските сипаници порано или подоцна ќе навлезат во Македонија.
Станува збор за „увозни случаи“ од Централна и Западна Африка, каде болеста се јавува спорадично.
Главниот начин на пренесување е директен контакт со телесните течности или содржината на овие мозолчиња од исипот што се наоѓа на телото на заразеното лице.
Може да се пренесе и со долна облека, крпи и чаршафи кои биле во контакт со овој осип, како и со спрејови за кивање и кашлање, но на многу блиско растојание.
„Бројот на случаи во Европа расте и има епидемија која погодува повеќе луѓе од кога било досега. Инаку, отсекогаш имало „увоз“ на вакви случаи, бидејќи во Африка ја има оваа болест, но таа се самоограничува“, вели проф. Христова од Бугарија.
Според неа, не е тешко. Има осип кој е од типот на сипаници, но состојбата на пациентот не е тешка.
„Не само што нема висок ризик од смрт, туку нема опасност од голема епидемија, бидејќи е потребен многу близок контакт. Всушност, многу мал дел од контактите се заразени“, објасни проф. Ива Христова.
Според студијата на 50 контакти, само еден се заразил. Заразените се главно млади луѓе, бидејќи постарите лица се вакцинираат против сипаници. Докажано е дека оваа вакцина штити 85% од мајмунски сипаници, додаде таа.
Во доцните 1970-ти, вакцинацијата против големи сипаници беше прекината.
„Сега оваа вакцина не се дава бидејќи ризикот е многу мал. Сепак, тоа се изолирани случаи или на оние кои дошле од Африка или на многу близок контакт со нив“, објасни директорот на НЦИПД.