Повеќе од три недели по насилниот инцидент во скопската општина Чаир, тринаесетгодишното момче им подлегна на тешките повреди на срцето нанесени со нож. Трагичниот исход од оваа брутална физичка пресметка, која се случи на 31 август на улицата „Македонско-косовска бригада“, повторно го вклучи црвениот аларм во општеството за загрижувачкиот бран на насилство меѓу малолетниците.

Во инцидентот учествувале пет лица – четири малолетни момчиња и еден 19-годишник. Полицијата на местото на настанот заплени три ножеви и една гумена палка, што јасно говори за подготвеноста за радикално насилство кај сè помлади генерации. Јавното обвинителство, кое првично го водеше случајот како кривично дело „насилство“, по смртта на момчето се очекува да направи преквалификација на делото во согласност со Законот за малолетничка праведност.

Бројките алармираат, реалноста на терен загрижува

Иако официјалните извештаи на Министерството за внатрешни работи за овој септември покажуваат статистички пад на вкупниот број на убиства и обиди за убиства на ниво на држава, инцидентите во кои се вклучени малолетници со ладно оружје остануваат горлив проблем.

Податоците на меѓународните организации како УНИЦЕФ откриваат сурова реалност: секое десетто дете на возраст од 11 до 15 години е редовна жртва на малтретирање во училишните дворови, додека речиси една четвртина од младите (23%) пријавиле дека биле изложени на некаков облик на врсничко насилство. Ова покажува дека физичките пресметки на улиците честопати се само радикална завршница на долготраен, нерешен булинг.

Граѓанскиот сектор бара одговорност и итна превенција

По трагедијата, со остра реакција се огласи коалицијата „Глас против насилство“, упатувајќи сочувство до семејството, но и јасно барање за одговорност од надлежните. Граѓанските активисти и психолозите предупредуваат дека ваквите настани повеќе не смеат да се третираат како „изолирани инциденти“. тие бараат итно воведување на долгорочни превентивни програми во основните и средните училишта, зголемено полициско присуство околу критичните зони и поригорозни контроли.

Овој случај уште еднаш ја отвори дебатата за тоа каде затајува системот – во семејството, во образовните институции или во казнената политика за малолетници. Додека истрагата за настанот во Чаир ја чека својата правна разврска, јавноста останува во исчекување на конкретни чекори кои ќе спречат уличните пресметки да станат секојдневие во кое згаснуваат детски животи.