Православните верници утре, 8 ноември, го одбележуваат Митровден – еден од најпочитуваните есенски празници во македонската традиција, посветен на Светиот великомаченик Димитриј Солунски. Празникот има посебно место во многу семејства, кои го прославуваат како домашна слава, а бројни граѓани го одбележуваат и како именден.
Со Митровден се поврзани многубројни народни обичаи и верувања кои со генерации се пренесуваат во македонските домови. Според традицијата, овој празник го означувал преминот кон зимскиот период, завршувањето на есенските земјоделски работи и подготовката на домаќинствата за студените денови.
Едно од познатите народни верувања се однесува на односот на родителите кон децата. Според старите преданија, на Митровден децата не треба да се караат, прекоруваат или казнуваат, бидејќи се верувало дека тоа може да влијае врз нивното однесување во текот на целата наредна година. Поради тоа, во некои семејства постоел обичај на овој ден да се покажуваат повеќе трпение, разбирање и благост кон најмладите.
Празникот е проследен и со верувања поврзани со временските прилики. Нашите предци верувале дека времето на Митровден може да навести каква зима претстои. Студеното и дождливо време се поврзувало со долга и сурова зима, додека сончевото и топло време се сметало за најава на поблаги зимски месеци.
Во минатото, Митровден имал и практично значење за животот на луѓето. Се сметал за период кога завршувале работите на нивите, се подготвувале домовите за зимата, а во некои краишта се договарале и новите работни обврски за претстојната година.
Празничниот ден традиционално се одбележува со семејни собири, молитва и славски трпези. Домаќините што го слават Свети Димитриј ги отвораат вратите за роднините и пријателите, продолжувајќи ја традицијата на гостопримство и заедништво.
Иако дел од верувањата поврзани со Митровден денес се сметаат за народен фолклор, празникот и натаму има важно место во македонското духовно и културно наследство, потсетувајќи на традициите и семејните вредности што се зачувуваат со векови.