Специјализирана продавница за училишни чанти во Хаген, град во германската покраина Северна Рајна-Вестфалија, воведе мерка против клиентите кои ги користат деталните совети во продавницата, а потоа го купуваат производот поевтино преку интернет.
Семејната компанија Schulranzen Kranz наплаќа надомест од 25 евра за вакви случаи. Меѓутоа, ако клиентот на крајот ја купи чантата, износот се одбива од цената во целост. Приказната стана вирална на социјалните мрежи во последните денови, предизвикувајќи дебата за тоа каде завршува услугата, а каде започнува експлоатацијата од страна на трговците на мало, како што објавија бројни германски медиуми како што се WDR, Westfalenpost и Frankfurter Rundschau.
Зошто се наплаќа совет?
Изборот на училишна чанта не е едноставна одлука и не се сведува на петминутен разговор. Тоа е производ што се избира за дете, а стручниот совет, кој вклучува проверка на прилегањето, ергономијата и правилното прилагодување, може да трае од 45 до 60 минути.
Сопственичката на продавницата Стефани Кранц директно го опиша проблемот: „Се случуваше клиентите да бараат подобри понуди преку интернет за време на консултација на своите мобилни телефони, а потоа едноставно да си одат без да купат по еден час.“
Оваа мерка не е само гласина на социјалните мрежи. Компанијата јасно наведува на својата официјална веб-страница дека консултацијата за училишни чанти чини 25 евра, а за чанти наменети за повисоки одделенија 10 евра, но само ако клиентот не одлучи да купи. Износот, забележуваат тие, е вклучен во цената следниот пат кога ќе дојдат и ќе купат.
Иако приказната неодамна одекна во јавноста, се чини дека оваа практика не е нова. Според информациите објавени од WDR, продавницата наплаќа надоместок околу две години. Коментарите на социјалните мрежи се движат од целосно одобрување до остра осуда. Додека некои веруваат дека „конечно некој почнал да ја цени нивната работа“, други ја нарекуваат оваа практика „уцена“.
Сепак, извештаите во медиумите имаат попрагматичен тон, објаснувајќи дека специјализираната продавница се обидува да наплати за услуга што ја претставува реалната цена, при што надоместокот се претвора во еден вид депозит ако се изврши купување.
Проблемот со „шоурумингот“ и иднината на малопродажбата
Германските медиуми го ставаат овој случај во поширокиот контекст на таканареченото „шоуруминг“ – феномен во кој физичките продавници стануваат салони за онлајн купување. Ова е особено изразено во секторите каде што стручните совети се клучни, како што е продажбата на училишни чанти, душеци, спортски обувки или електроника.
Трговското здружение на Северна Рајна-Вестфалија (Handelsverband NRW) вели дека наплатата за совет е индивидуална одлука за секој трговец на мало и дека индустриите што се потпираат на совет мора да најдат одржлив бизнис модел за себе.
Моделот Хаген е во суштина обид да се избегне сценарио во кое сериозен клиент е казнет. Структурата е едноставна: плаќате само ако си заминете без производот што сте го купиле.
Според весникот Westfalenpost на почетокот на јануари оваа година, мерката се покажа како успешна. Продавницата успеа да ги филтрира посетителите кои бараа само бесплатен совет и да ги задржи оние што всушност дојдоа да го купат производот.
