Најзначајните намалувања се забележани во Западен Балкан (пад од 78%) и Централен Медитеран (пад од 59%), вклучувајќи ги и рутите од Либија и Тунис до Грција и Италија.
Падот на туниските премини е поврзан со договорот од 2023 година меѓу италијанскиот премиер Џорџија Мелони, претседателката на Европската комисија Урсула фон дер Лајен и тогашниот холандски премиер Марк Руте. И покрај првичниот пораст, миграцијата од Тунис оттогаш опадна.
Сепак, мигрантите во Тунис се соочуваат со тешка репресија, вклучувајќи апсења, раселување во кампови со ограничени ресурси и напуштање на либиската граница, каде што се откриени масовни гробници.
Регионални разлики
Додека некои региони забележаа падови, други забележаа зголемувања. Преминувањата од Африка до Канарските Острови се зголемија за 18%, достигнувајќи скоро 47.000 – највисоко откако Фронтекс почна да ги следи податоците во 2009 година.
Источните рути, исто така, забележаа наплив, при што премините долж границите на Украина и Белорусија тројно се зголемија. Дополнително, над 69.000 мигранти – главно од Сирија, Авганистан и Египет – влегле во ЕУ преку источномедитеранската рута, што претставува зголемување од 14 отсто на годишно ниво.
И покрај севкупниот пад, регионалните разлики ја нагласуваат сложеноста на управувањето со миграцијата во рамките на ЕУ.