Првиот доказ за украсување на новогодишна елка датира од единаесеттиот век. Во Германија елката ја украсуваа со црвени јаболка, а во Западна Германија со колачиња со различни форми и свеќи, кои се симбол на Христос и вечна светлина.
Овој ритуал низ вековите се шири низ Европа. Првата елка била украсена во Англија од принцот Алберт во 1841 година. Беше украсен со подароци, лакови, хартиени цветови и бонбони. Многу брзо овој убав обичај се воспостави и премина од високата класа на обичниот народ.
Во почетокот на зелените гранчиња се ставаа јаболка, потоа колачиња, ореви, суви сливи и урми, машнички. Легендата вели дека еден германски дувалка на стакло бил многу тажен бидејќи немал пари да купи украси за елка што може да се јадат за своите малечки, па решил да направи стаклени топчиња. Неговите украси предизвикаа вистински ентузијазам кај луѓето, а дувачот со текот на времето се збогати.
Украсувањето на новогодишната елка свечено завршува со поставување на ѕвезда одозгора, што го означува почетокот на празничната атмосфера во нашите домови.
Ѕвездата на врвот на елката традиционално се поврзува со божиќните прослави, се пее во многу песни и го претставува најважниот настан во историјата на христијанството, раѓањето на Исус Христос.
Легендата вели дека еден ангел, во времето кога се родил Исус, жалел што елката немала плод и што не можел, како другите што дошле да му се поклонат на Божјиот Син, да му даде нешто, па зел ѕвезда од рајот и го ставил на врвот на елката, и дека елката била свиткана и дадена на бебето Исус.
Во официјалната христијанска историја, забележано е дека во времето на раѓањето на Исус, на небото се појавила сјајна ѕвезда, „Витлеемската ѕвезда“, која го најавила раѓањето на Божјиот Син.
