Бернандинците се прекрасна раса на кучиња кои потекнуваат од Швајцарија и првично биле одгледувани за да спасуваат луѓе. Она што е малку познато е како тие всушност го добиле своето име.
Бернандинците се голема раса на кучиња, со жолто-сиво крзно, прекрасен изглед.
Тие се сметаат за тивки и сигурни кучиња, а нивното „свето“ име ја потврдува нивната добра природа, а легендата за потеклото на нивното име е ретко позната.
Убавите Бернандинци биле одгледани да спасуваат луѓе во Големиот премин Свети Бернард, кој се наоѓа на швајцарските Алпи, и живееле во гостилница за патници именувана по италијанскиот монах Бернард од Ментон.
Има најмалку еден снимен пример како едно од овие кучиња носи мало буре ракија околу вратот за да им го даде на жртвите од лавина за да им помогне да се загреат додека чекаат да бидат спасени, а оваа прекрасна слика често се појавува на нивните портрети на телевизија и во филмовите.
Кој е Бернард од Ментон?
Бернард или Бернард од Ментон, познат и како Бернард од Аоста, е роден во Новара на 28 мај 1007 или 1008 година, а починал на 15 јуни 1081, 1085 или 1086 година. Тој бил бенедиктински монах кој денес се слави како католички светец.
Тој е познат по неговите напори да го крсти населението на Алпите, кое меѓу последните во западна Европа се придржувало до старите пагански обичаи. Тој стана најпознат благодарение на подигнувањето на гостилница која обезбедуваше засолниште за аџиите на пат кон Рим.
