Во организација на неформална група граѓани, по осми пат беше организирана мирна прошетка „8372 за Сребреница“ во спомен на жртвите од геноцидот врз Бошњаците извршен од припадниците на Армијата и МУП на РС во јули 1995 година.
Мирната прошетка започна пред Босанскиот културен центар, а потоа кон населбата Сјењак, до Поштата на БХ до Портата, каде им се оддаде почит на девојките и младите момчиња убиени во масакрот во 1995 година, а заврши на Плоштад на жртвите на геноцидот.
„Идејата се роди пред десет години. Со претходните мирни прошетки испративме порака дека геноцидот не смее да се заборави, никому да не му се повтори, а оваа година на оние кои ги навредуваат жртвите на геноцидот им порачуваме дека семето на злото и фашизмот во Босна а Херцеговина нема да преживее“, изјави Адин Хуремовиќ, член на Организацијата на одборот.
Тузланки и тузланки кои денеска не се во Поточари излегоа на мирна прошетка, а една од нив е Нермина Ѓуловиќ која рече:
„Ова што се случи во Сребреница го чувствувам како да сум роден таму. Се будам и спијам со Сребреница и геноцидот никогаш не може да се заборави. Сум бил еднаш во Меморијалниот центар бидејќи сум со лоша здравствена состојба, но тоа ми беше хаџ“.
Нура Меканиќ поради здравствени проблеми не е во Поточари, но секој 11-ти во месецот е со мајките и жените од Сребреница и Подриње.
„Секој чекор е за нашите мачени и убиени. Мајка Сребреница има се помалку, па мораме, колку што можеме, да чекориме и да им помогнеме да ја зачуваат културата на сеќавањето. Геноцидот беше и не смее да се заборави“.
Во мирната прошетка „8372 за Сребреница“ учествуваа и поранешни припадници на Армијата на Република Босна и Херцеговина.
„Им оддаваме почит на сите жртви на Сребреница. Не успеавме да ги намалиме жртвите од Сребреница, бевме подготвени да ги дадеме нашите животи, но… Им оддаваме почит на сите наши соборци, сите татковци, браќа… Сочувствуваме со мајките на Сребреница и ги очекувам младите луѓето да продолжат по нашиот пат за да не биде заборавена Сребреница“, рече тој. Џевад Мемиќ.