Во завршниот дел од гостувањето во „Ноќно студио“ на 4TV, претседателот на Синдикатот за градежништво, Иван Пешевски, упати досега најдиректни обвинувања кон државата. Тој открива дека зад големите проекти од „национален интерес“ се крие сурова експлоатација, затворски услови за работа и институционален криминал.
Кампови како затвори: „Кревет на смена“
Пешевски опиша застрашувачки сцени од камповите на странските изведувачи каде се сместени работниците:
- Изолација: Работниците се под постојан надзор на обезбедување кое го спречува секој контакт со надворешниот свет.
- Експлоатација до максимум: „Во камповите каде работниците поминуваат по 12 часа, двајца вработени се менуваат во еден ист кревет за да може градилиштето да работи деноноќно,“ открива Пешевски.
- Експлоатација на ранливите: Македонските граѓани со блокирани сметки од извршители стануваат најлесен плен – тие се принудени да работат „на црно“ за плата во кеш, без никаква правна заштита.
Стратешко партнерство или законско насилство?
Синдикалниот лидер алармира дека државата свесно ги менува законите за да им угоди на стратешките партнери како „Бехтел и Енка“, на штета на здравјето на граѓаните.
„Се туркаат измени со кои работната недела би се зголемила на 60 или 72 часа. Сакаат да озаконат луѓе да работат по 12 часа секој ден. Не ни треба автопат натопен со крв од работници,“ вели Пешевски.
Буџетски пари во странски џебови
Обвинувањата се однесуваат и на економскиот егзодус на капиталот. Иако се ветуваше ангажман на домашни фирми, реалноста е поразлична:
- Егзодус на капитал: Речиси 100% од парите за големите проекти завршуваат кај странските компании.
- „Трошки“ за домашните: Македонските фирми се ангажираат како подниведувачи за екстремно ниски суми.
- Институционален молк: Полицијата, обвинителството и инспекторатот немаат поврзан механизам за да го сопрат „криминалот што деноноќно се случува на терен“.
Порака до работниците: Животот нема цена!
Завршниот апел на Пешевски беше упатен директно до оние на скелињата и во рововите: Одбијте да бидете жртви!
„Ако условите се небезбедни – одбијте да работите! Не дозволувајте егзистенцијалниот притисок да ве претвори во бројка од црната статистика. Создадете притисок преку синдикатот, бидејќи во спротивно, за вашата смрт или повреда никој нема да сноси одговорност,“ заклучи тој.
