Православна црква и верниците го слават вториот ден од еден од најголемите празници што ги знаеме како Духови, Троица или Слегување на Светиот Дух врз апостолите.
Тоа е празник кој го претставува роденденот на христијанската црква, а се празнува на 50-тиот ден по Велигден, па затоа се нарекува и Педесетница. По Христовото вознесение, учениците останале во Ерусалим и честопати се собирале во една просторија во Сион и заедно се молеле на Бога, со нетрпение очекувајќи го ветениот Утешител, Светиот Дух, кој излегува од Отецот.
Местото на Јуда Искариот меѓу дванаесетте, коцката се наполни со место – Матеј. На Педесетница, сите беа заедно, кога татнежот ја исполни целата куќа и се појавија огнени јазици кои се спуштаа на секој од апостолите. Излегувајќи од покривот на куќата, тие зборуваа и им проповедаа на насобраните на јазици што дотогаш не ги знаеја, така што сите собрани, па и неверниците, ги разбираа. Три илјади луѓе на овој ден поверуваа во проповедите на апостолите и се крстија.
Овој ден се смета за ден на раѓањето на Црквата Христова.
Како и на празникот Педесетница, Евреите, односно апостолите на тој Духовден, ги украсувале своите куќи со гранки, цвеќиња и трева, сеќавајќи се на времето кога по ропството талкале со Мојсеј во пустината и живееле во колиби направени од гранки и лисјата.Светиот Дух на апостолите на Православната Црква е исполнет со трева и цвеќиња откако се исткаени венци.
Народни верувања
Народните верувања на овој ден се различни во различни делови на Србија, но има и такви кои „поклопуваат“.
На вториот ден од Духовден не смее да се прави ништо во куќата со потешки задачи, дури ни со игла, бидејќи таквото однесување се смета за непочитување на апостолите и светителите и не внимавање на нивните зборови.
Во Западна Србија, пак, обичај е во таа година семејството да се сеќава на покојникот и да им подготви симболична трпеза за да го спаси нивниот дом од злите сили! Вообичаено е и на самата тумба да се служи храна (панаија) за душата на покојникот.
