Очај, страв, тага и безнадеж – еве како настанала познатата песна Ѓурѓовдан

Песната „Ѓурѓовдан“, која ја аранжираше Горан Бреговиќ пред повеќе од три децении, се пее секој 6 мај на истоимениот празник со голема гордост.

Малкумина всушност знаат како настанала оваа песна.

Имено, оваа позната песна е напишана во човечка беспомошност и очај, но и во гордоста и пркосот на Србите од Сараево, кои беа пренесени во Јасеновац со смртни возови на Св. Ѓурѓовден во 1942 година, од каде се врати секој десетти Србин од трите илјади колку што се однесени на тој 6 мај од Сараево во Јасеновац.

Пред неколку години, професорот д -р Жарко Видовиќ, како преживеан сведок од тоа време, раскажа како изгледало тоа.

„На 6 мај, на Ѓурѓовден, во затворот Беледија се отвора вратата на ќелијата, а усташите од вратата велат: ‘Ајде, Срби, Ѓурѓовдан’. На вагоните пишуваше: 7 коњи или 40 војници, а ние бевме сместени по 200 луѓе во еден вагон, така што нема каде да стојат, а камоли да седат. Немаше доволно воздух, а да не зборуваме за вода и храна“ – рече тој, а пишува РТС.

Во оние смртни возови што одеа кон Јасеновац, во еден момент се роди песната „Ѓурѓевдан“, која прво изби од грлото на еден млад човек, член на Културно -уметничкото друштво „Слога“ од Сараево, а потоа и песната почна да се шири од уста до уста уста, од вагон до вагон.

За жал, одговорот на противникот пристигна веднаш, така што прозорците на вагоните беа затворени и немаше повеќе воздух, па многу Срби починаа и пред да стигнат до Славонски Брод, од каде беа префрлени во вагоните за Јасеновац.