Личните примери и анекдоти понекогаш најдобро ја илустрираат важноста на заштитната опрема, која често се доживува како непотребен товар. Милан Петковски од МЗЗПР, во финалниот дел од своето гостување во „Ноќно студио“, сподели емотивна приказна која ја потврдува смислата на неговата долгогодишна професионална борба.
„Ме благословуваат заради чевлите“: Моќта на заштитната опрема
Петковски се присети на случај со негова колешка која првично се бунела против задолжителното носење на заштитни чевли со челична капа (стандард S3).
- Инцидент на терен: По извесно време, врз нејзините нозе паднала метална винкла тешка 50 килограми.
- Спас во последен час: „Ми рече дека ме благословува, бидејќи да не биле тие чевли, ќе останела без прсти. Таквите мали победи се она што ме држи во оваа професија веќе дваесет години“, вели Петковски.
Безбедноста како дел од образованието, а не нов товар
За да се промени менталитетот, Петковски открива дека во соработка со Министерството за образование и Бирото за развој на образованието, се работи на воведување на безбедносната култура уште во училишните клупи.
- Пристапот на „шлајфна“: Наместо нови предмети, идејата е во рамките на постојните лекции да се вметнат практични совети. „Ако учиме за струја, на истата страница треба да има и дел за опасностите и како да се заштитиме“, појаснува тој.
- Родителски инстинкт: Тој повлече паралела со воспитувањето деца – првата работа што ги учиме е да не пикаат прсти во штекер. Безбедноста е наш примарен инстинкт кој треба само да го пренесеме и на работното место.
Прераспределба, а не нови трошоци
Петковски повторно апелираше до креаторите на политиките дека за реформите, како што е моделот на осигурување, не се потребни дополнителни пари од буџетот, туку само нивна паметна прераспределба.
„Потребна е мудрост и љубов кон сопствениот народ за да се каже: ‘Да, ова ќе го смениме’. Тоа ќе биде најдобриот влог за следната генерација, бидејќи ние го завршуваме нашето време, но тие допрва доаѓаат“, нагласува тој.
Горчливиот факт: Македонија нема анализа на несреќите
И покрај оптимизмот дека работите полека се движат напред, Петковски заврши со една загрижувачка констатација која ја тежи неговата професија.
- Недостаток на податоци: Иако несреќите се случуваат постојано, во Македонија сè уште не постои сеопфатна и длабинска анализа на причините за нив.
- Целта не е нула, туку превенција: Ниту една земја не успеала целосно да ги елиминира несреќите, но разликата е во тоа што развиените општества учат од секој инцидент за да не се повтори, додека кај нас лекциите остануваат ненаучени.
