По изборното фијаско во Тунис, поранешниот премиер Али Лараид беше затворен. Обвинението против него е дека испратил џихадисти во Сирија. Одлуката ја донел истражен судија, изјавија за Ројтерс адвокатите на политичарот.
Според официјалните податоци, околу 6.000 Тунижани заминале во Сирија и Ирак во изминатата деценија за да им се приклучат на џихадистичките групи како Исламската држава. Многумина од нив беа убиени, други избегаа и се вратија во татковината.
Ларајед е висок претставник на исламистичката опозициска партија „Ан Нахда“ и непријател на претседателот Каис Саид. Нахда ги отфрли обвинувањата против Ларајд и ги опиша како политички напад чија цел е да се прикрие „катастрофалниот неуспех на изборите“.
Во саботата, само 11,2% од Тунижаните гласаа на парламентарните избори (првичните бројки покажаа само 8,8%), кои ги свика претседателот. Повеќето опозициски партии го бојкотираа гласањето, тврдејќи дека тоа е трик наменет за зајакнување на моќта на Саид. Бојкотот што го најавија, следен од мнозинството граѓани, го протолкуваа како поддршка. По објавувањето на излезноста, голем број големи партии, меѓу кои и Ан Нахда, го прогласија претседателот за нелегитимен и побараа негова оставка и предвремени претседателски избори.
Формацијата на Ларајд го обвинува Саид дека извршил државен удар, узурпирајќи голем број овластувања од минатата година.
Во своите први постизборни коментари, претседателот ги отфрли критиките за слабиот одѕив и го доведе во прашање неговиот легитимитет. „Ситуацијата е слична на конечниот резултат на мечот кој се најавуваше на крајот од првото полувреме“, рече Саид. Тој повика да се пресмета излезноста на гласачите по вториот круг.
Според новиот Изборен законик, бројот на места во еднодомниот парламент е намален од 217 на 161. Во првиот круг во саботата беа пополнети само 21 место, што значи дека ќе има втор круг во повеќето изборни единици.
Опозицијата го предводеше бојкотот, обвинувајќи го претседателот дека ставил запчаник во тркалата на демократскиот процес во земјата, кој започна веднаш по Арапската пролет во 2011 година, кога Тунис го собори починатиот диктатор Зин ал-Абдин Бен Али. Во јули 2021 година, претседателот го отпушти премиерот и го суспендираше парламентот. Една година подоцна, Саид донесе устав кој го потврди неговото владеење на еден човек. И тогаш гласањето беше бојкотирано од главните опозициски партии. Тоа му даде на претседателот целосна контрола и врховна команда на војската.
Саид (64) тврди дека овластувањата се потребни за да се прекине циклусот на политичка парализа и економски пад. Неговите поддржувачи се согласуваат со него. Тие веруваат дека на сиромашната северноафриканска земја и треба силен лидер за да се справи со корупцијата и другите големи проблеми што го попречуваат развојот на земјата.
Востанието во Тунис пред 11 години често се наведува како единствен успех на бунтовите на Арапската пролет во целиот регион, но тоа не донесе стабилност ниту на економски ниту на политички план.