Богохулење, апсолутно кршење на билатералниот протокол меѓу Бугарија и РСМ и невидена злоупотреба на историјата.
Така проф.д-р Пламен Павлов, предавач на Историскиот факултет на Универзитетот во Велико Трново „Св. Свети Кирил и Методиј“, ја коментираше веста дека Македонската православна црква го канонизирала за Македонец великанот бугарски преродбеник Кирил Пејчинович. Во објавата на чинот на Црквата, Пејчиновиќ е претставен како „македонски просветител“.
„Македонската православна црква долго време размислува за канонизација на Пејчиновиќ. Тоа не е невообичаено. РСМ на ист начин ги третира Гоце Делчев, Даме Груев, Цар Самуил и цела галаксија наши заеднички народни херои. Во случајот со Кирил Пејчиновиќ , а со Јоаким Кирчовски – бидејќи и тие се подготвуваат да го канонизираат – со овие наши рани преродбеници се случува токму истото непочитување на историјата, склоно кон чиста рамнодушност.
Овие луѓе имаат бугарска самосвест – Кирил Пејчинович вели дека „пишува на својот љубезен и наједноставен бугарски јазик“ – секаде се појавува како Бугарин, а би било смешно да се тврди нешто друго“, огорчен е проф. Павлов.
Кирил Лешочки прогласен за светец, ќе се празнува на 25-ти март
Тој даде пример за експедицијата на историчарот проф. Николај Овчаров во Македонија, кој најде дополнителни докази за бугарската самосвест на Кирил Пејчинович и неговите следбеници.
Канонизацијата на Пејчиновиќ денес е чиста кражба на историјата, категоричен е професорот: „Станува збор за нешто што е крајно непријатно: тоа е кражба на историјата, тоа е богохулен однос кон самите личности кои се предмет на канонизација“ .
Тука е виновна и Бугарската православна црква, смета историчарот. „Вината на нашата Црква е огромна. БПЦ е повикана од мене и од други луѓе да ги канонизира таквите личности. За жал, браќата Миладино ќе бидат прогласени за светци од Македонската црква – се надевам дека сум лош пророк, но ќе Немојте да се чудите, ако и двајцата браќа – маченици се прогласени за светци во Северна Македонија. Очигледно, нема никакви пречки во овој богохулен, грд однос кон нашата историја“, коментира проф. Павлов.
Ова е чин за осуда! Кога станува збор за христијанските вредности, нели христијанството точно вели „Не кради“ и „Не лажеш“, прашува историчарот. „Тоа се основни Божји заповеди. На ист начин во нивните учебници за духовно образование го тргнаа зборот „Бугар“ и го заменија со „македонски“. луѓе, мора да се стави крај.Се прашувам како би се чувствувал Кирил Пејчинович кога некој би му рекол дека не е Бугарин, туку дури и дека е антибугарин“, праша професорот. А постапките на Македонската црква ги оцени како прекршување на билатералниот договор меѓу Бугарија и РСМ.
Треба да има реакција и од БПЦ и од бугарската интелигенција, смета проф. Павлов. „Ова е и кршење на Договорот за добрососедство и пријателство – без оглед на сите лицемерни уверувања од Скопје; и на нивните обврски и обврски кон ЕУ. Гледаме како оваа антибугарска реторика по падот на бугарското вето врз РСМ наместо да слабее, почнува да се засилува“, коментира историчарот.