Научниците во Австралија открија нов вид ајкула со чудни катници слични на човекот, кои ги користи за да го скрши својот плен.
Новиот вид, наречен шарена роговидна ајкула (Heterodontus marshallae), е дел од редот Heterodontiformes, класифициран според уникатната форма на телото и малите рогови кои штрчат над нејзините очи, пишува Live Science.
„Овој ред на ајкули наликува на одамна изумрени фосили на ајкули поради нивната слична морфологија, вклучително и шила. Сепак, сега знаеме дека тие не се тесно поврзани“, вели Хелен О’Нил, биолог од Австралиската национална колекција на риби.
Новоопишаниот вид може да се најде само во водите крај северозападна Австралија, околу 125-229 метри под површината.
Овие ајкули имаат неколку редови заби и многу големи вилици во однос на нивниот череп, што им овозможува да јадат суштества како што се мекотели и ракови.
„Забите на сите видови ајкули со рогови се многу слични, но роговите ајкули како група имаат многу различни заби од повеќето други ајкули. Тие имаат заби гребнатини напред и големи заби слични на катници одзади“, рече Вил Вајт, виш куратор на колекцијата. „Оваа група еволуираше за да ги скрши тврдите школки со заби слични на катници.
Во ноември 2022 година, истражувачите во морскиот парк Гаскојн во Западна Австралија пронајдоа возрасен мажјак H. marshallae ајкула долга околу 53 сантиметри.
„Во споредба со другите австралиски ајкули со рогови, овој вид има карактеристичен дизајн на пруги“, вели Вајт. Моделот е многу сличен на ајкулата со рогови од зебра и претходно се мислеше дека е истиот вид.
Сепак, ајкулите од рогови од зебра живеат во поплитки води, обично во близина на Индонезија или Јапонија, додека H. marshallae претпочита подлабок океан околу австралискиот брег. Пред експедицијата во 2022 година, истражувачите испитуваа шест примероци и лушпа од јајце на она што подоцна беше идентификувано како H. marshallae од музејските збирки низ Австралија и беа во процес на класификација на новите видови кога наидоа на жив мажјак.
„Имаме женка во нашата колекција, но фативме мажјак за време на нашето патување“, рече О’Нил. „Ние претпочитаме да ги користиме мажјаците како холотип, бидејќи тие имаат затворачи, надворешни репродуктивни органи кои се разликуваат помеѓу видовите и можат да ни помогнат да ги идентификуваме“.
Истражувачите последен пат опишаа вид на ајкула Heterodontiformes во 2005 година, а научниците се сомневаат дека ќе најдат повеќе од овие подводни предатори, рече Вајт.
„Овој ред на ајкули е многу специфичен по неговата голема глава, израстоци над очите и шилци пред грбните перки“. рече тој и додаде „Ми се чини дека би виделе примероци од таков специфичен вид… лесно би можел да грешам“.