„Без личен асистент, јас го губам слободното време за работа, а моето семејство ги губи средствата за преживување“, вели Славе Тримчески во емисијата „Ноќно студио“ на 4ТВ. Преку својата лична драма, тој ја отсликува суровата реалност на семејствата каде истовремено се присутни болест, невработеност и потреба од постојана туѓа нега.
Помош во домот која значи живот
Тримчески изразува големо задоволство од досегашната поддршка преку услугата за лична асистенција. Асистентот, кој доаѓа по четири часа дневно, ги презема сите домашни обврски кои сопругата не може да ги изврши поради болеста, а Славе не стигнува.
- Домашни задачи: Подготовка на оброци, перење облека и одржување на хигиената во домот.
- Работа во дворот: Средување на бавчата и надворешниот простор.
- Ослободување на семејството: Присуството на асистентот му овозможува на Тримчески да излезе од дома и да се обиде да заработи дополнителен денар за егзистенција.
Лична трагедија: Од мозочен удар до отказ од работа
Ситуацијата во семејството дополнително се усложнува поради влошената здравствена состојба и на самиот Тримчески. Тој открива дека пред неколку години доживеал мозочен удар со излив, што драстично му ги намалило мемориските способности.
Иако неговата работна позиција во Телеком барала екстремна концентрација и следење на сите аларми за интернет и телефонија во Македонија, тој бил принуден да работи во таква состојба.
„Ти велат: ‘Ќе се обучиш во од, не се секирај’. А потоа, кога ќе се случи пропуст, ти велат дека тоа е ‘општа култура’ и ти врачуваат отказ“, раскажува Тримчески за својот болен професионален крај.
Борба за преживување без редовни приходи
По отказот од Телеком, Тримчески останал без редовна работа. Токму затоа, евентуалното укинување или кратење на услугата за личен асистент тој го гледа како катастрофален удар.
Без некој кој ќе ја преземе грижата во домот, тој не би имал можност ниту за повремена работа, со што семејството би останало без никакви дополнителни средства. Неговата порака е јасна: за семејствата во ваква состојба, асистенцијата не е луксуз, туку единствениот начин да не се потоне во целосна сиромаштија и очај.
