Во срцето на Аја Софија, еден од најимпресивните споменици на светското културно наследство, сè уште блескаат мозаици кои сведочат за духовната и политичката моќ на Византиското Царство. Изработени со беспрекорна техника и златна позадина што го симболизира небесното царство, овие ремек-дела ги поврзуваат царската власт и христијанската вера.
Првиот од нив ја прикажува Богородица со Младенецот Христос, опкружена од двајца императори – Константин Велики, основачот на Константинопол, кој го нуди моделот на градот, и Јустинијан I, кој ѝ ја дарува величествената Аја Софија. Овој мозаик е моќен симбол на вечната врска меѓу црковната и државната власт во Византија.
Другиот, дел од познатата Деесис композиција од XIII век, го прикажува Христос Пантократор во центарот, со свети Јован Крстител од едната страна. Неверојатната реалистичност и изразените емоции во лицата го прават овој мозаик еден од врвовите на византиската уметност, одразувајќи ја духовната драматичност на молитвата за спас на човештвото.
Третиот мозаик, пак, претставува портрет на император Јован II Комнин и неговата сопруга Ирина, со Богородица и Младенецот Христос меѓу нив. Императорот држи кеса со злато – симбол на дар за црквата, додека царицата носи свиток. Сцената ја нагласува улогата на царската фамилија како покровители на верата и уметноста.
Иако создадени пред стотици години, овие мозаици во Аја Софија продолжуваат да пленат со својата убавина и историја. Тие се живо сведоштво за времето кога Константинопол бил центар на христијанскиот свет, а византиската уметност достигнала свој врв.