Од сите 3.500 видови комарци, само помалку од 10% имаат потреба од човечка крв, но во текот на еволуцијата ова „малцинство“ се приспособи на својата потрага и без промашување го доведува до крај.
Зошто репелентите често не помагаат? Секое лето, милиони луѓе ширум светот се наоѓаат во дилема кога сфаќаат дека не можат да побегнат од најголемиот убиец во животинското царство . Во такви моменти изгледа како да нема спас од комарците.
Вистина е – навистина не, не со сегашните производи кои би требало да ги одвратат, според новото истражување на Лесли Вошол од Универзитетот Рокфелер и Мет Јангер од Универзитетот во Бостон, предводен од мултиуниверзитетски тим кој ги проучувал системите за мирис на комарци за години.
Студијата, објавена во списанието Cell, покажува дека иако повеќето животни имаат единствен миризлив рецептор во нивните неврони, барем еден вид комарец – Aedes aegypti, кој шири жолта треска и Зика – има уште два такви рецептори.
Оваа карактеристика дава неповторлива способност: способност да се следи предметот до последно. „Ако сте човечко суштество и изгубите само еден рецептор за мирис, сите неврони ќе ја изгубат способноста да го согледаат тој мирис“, вели Вошол. „Потребно е нешто повеќе за да се стави крај на комарците, бидејќи одвикнувањето од еден единствен рецептор нема ефект.
Одамна е познато дека издишаниот јаглерод диоксид и октанолот во потта се трагите во воздухот што ги користи комарецот за да ја пронајде својата цел – крвта, со чиј протеин мајката ги храни своите јајца. Сепак, мирисните и вкусните рецептори кај комарците беа мистерија.
Со нивните техники за секвенционирање и уредување на геномот, научниците им дадоа флуоресцентни протеини со различни бои за различните рецептори и видоа дека во многу неврони повеќе од еден е активиран. Тие докажуваат дека невроните стимулирани од октанол се активираат и од други хемиски соединенија, деривати на амонијак, амини (органски соединенија со атом на азот со слободен електронски пар).
„Како инсектите го перцепираат светот“
Ако комарците не успеат да соберат специфичен мирис од трагачите, тие го откриваат вториот или третиот, а ако ги откријат сите, сигналот станува посилен. Ова е важно бидејќи би ги објаснило постојаните неуспеси да се контролираат комарците како преносители на болести; зошто досега не е можно да се блокира нивното сетило за мирис со делување само на еден рецептор.
Дали ова се однесува на другите видови: Според невробиологот на Медицинскиот факултет на Универзитетот Џон Хопкинс, одговорот е поверојатно да: неговото истражување за овошни мушички укажува во таа насока во 2019 година, а нов беше објавен
„Тоа е огромна студија“, вели молекуларниот невробиолог Јозефина дел Мармол, која вели дека има уште многу работа да се направи за да се потврди „неврон по неврон, дека секој всушност реагира на сите мириси за кои има рецептор“. Во исто време, ова дело „променува многу за она што го знаеме за тоа како инсектите го перцепираат светот. Тоа е многу покомплексно отколку што мислевме“.