Во Обединетото Кралство, кралот или кралицата дејствува како шеф на државата. Британската монархија е уставна, што значи дека кралот нема законодавна иницијатива.
Тој, пак, е концентриран во парламентот, кој го пренесува составот на извршната власт – премиерот и министрите.
Должности на монархот
Монархот ги назначува премиерот и министрите во кабинетот, отвора парламентарни седници, го става кралскиот печат на законите донесени од парламентот, со што ги објавува.
Таа претседава со Советот на тајните, кој е составен од истакнати политичари, но има советодавен карактер. Прима и испраќа странски амбасадори, именува судии на предлог на Собранието и одржува неделна аудиенција кај премиерот.
Одвоената позиција на монархот од политичките одлуки му овозможува да помогне во континуитетот по смената на власта во државата. За 70 години, кралицата Елизабета Втора назначи 15 премиери кои биле од различни политички партии.
Репрезентативни функции
Иако монархот нема законодавна или извршна власт, тој продолжува да игра важна улога во животот на земјите од Комонвелтот на народите, кој вклучува 53 независни земји кои биле дел од Британската империја.
Монархот е шеф на државата на уште 14 земји, вклучувајќи ги Австралија, Канада, Јамајка и Нов Зеланд.
Кралот ја исполнува улогата на шеф на државата преку претставување на националниот идентитет, единство и гордост, обезбедувајќи чувство на стабилност и континуитет, формално признавајќи го успехот и извонредноста и поддржувајќи го идеалот за доброволна услуга.
Во ова учествуваат и останатите членови на кралското семејство.
Претседателството – модерна форма на монархија
Во парламентарните републики, институцијата претседателство ја заменува онаа на монархијата. Претседателот ја извршува улогата на шеф на државата, објавува закони, свикува и распушта парламент, учествува или е покровител на добротворни иницијативи, претседава со совети со учество на претставници на извршната власт.
Една од разликите е што нема сукцесија на претседателот – тој се избира на определено време.
Слична е улогата на претседателот во Германија, кој го избира Сојузното собрание, а не граѓаните – неговиот избор е индиректен.
Директно избраните претседатели имаат пообемни функции како што се законодавна иницијатива или можност за вето на законите на парламентот – овластувања кои монархот ги нема.