Таткото на момчето кое се обиде да спаси другар од давење и се удави во Савското езеро во Ада Циганлија е неутешен и скршен од болка.
-Имам и помал син, кој заврши осмо одделение во училиштето во Сремчица и славеа, па отиде кај него да се потпише на дресот и да се забавува, бидејќи брат му најави дека ќе дојдат и трубачите – вели. разочараниот татко.
– Некаде на половина пат, едно девојче, кое е осмо одделение, го повика да дојде кај неа кај Ада, каде со другарките го слави крајот на основното училиште.
Малку се двоумеше и реши да оди кај неа.
-Ми кажуваат дека имало многу деца и дека 30 од нив скокнале во водата од понтонот кај кулата на Ада, а со нив бил и неговиот пријател. Мојот син не сакаше да се бања. Тогаш тој негов пријател почнал да вика, удирајќи со рацете по водата, а прво помислиле дека се шегува, се глупира и ги плаши. Кога син ми сфати дека е сериозно и дека се дави, и го даде телефонот на девојката и набрзина се соблече во долната облека за да скокне за да му помогне, но кога тој пријател се приближи до понтонот, реши да му даде нога на зграпчи и со рацете држени за понтонот. За жал, кога го фатил пријател, го повлекол и тој паднал во водата. Мојот син беше одличен пливач, но ми велат дека најверојатно се заплеткале и се заплеткале во тревата, која таму е многу тешка и не може да се извлече.
Таткото вели дека во тој момент бил дома и дека му се јавила девојка од телефонот на синот:
– Кога заѕвони ѕвончето околу 16 часот и 50 минути, помислив дека се плискале пред училиштето на мојот помал син, дека се целосно влажни, па сега викаат да им донесат суви работи за да се сменат. Сепак, неговата девојка се огласи, таа вели „дојди брзо, тој скокна по другиот во вода и не излегоа“. И реков да трча до патеката за да добие помош и таа го стори тоа, но никој немаше таму. Останатите деца се исплашиле и побегнале. Набрзина, не знам ни како. Кога дојдов немаше жива душа да дојде да помогне. Само тоа девојче клекна само на понтонот покрај водата и плачеше. Детето било во целосен шок.
Таткото вели дека никого не обвинува и не осудува, дека ќе направел се исто како и неговиот син и дека само сакал да ја дознае вистината како се случило се.
На тој ден момчето завршило второ одделение на Сообраќајното училиште во Земун, насока лакирање. Неговиот соученик целосно потресен и расплакан дошол кај татко му да му изрази сочувство.
Таткото, кој се уште е полн со болка, но има и сила да зборува за својот син, ни раскажува дека посетувал пракса во „Порше“ и дека сите таму биле фасцинирани од тоа колку бил одговорен и вреден.
– Ја имаше таа воена дисциплина во себе. Беше бестрашен, силен, развиен, тренираше секоја вечер во теретана. Во основното училиште не бил добар ученик, но во гимназијата со помош на класниот раководител и другите наставници се усовршувал, почнал да учи и станал одличен ученик. Ми кажуваат дека бил примерен ученик во Сообраќајното училиште, најдобар во класот. Па, од сите таму на Ада, тој беше единствениот што се обиде да му помогне на друг – вели таткото.