Србија пред три месеци се соочи со еден од најтрагичните настани во својата модерна историја – масовните убиства што ја шокираа јавноста. Ова е приказната за масакрот што се случи во околината на Младеновац, каде Урош Блажиќ (21) уби осум лица, а рани 14 од нив, оставајќи длабока трага на тага и шок во заедницата.
Блажиќ, жител на селото Дубоне, кој веќе и бил познат на локалната полиција по своите проблематични постапки, се изјаснил за виновен за овие грозоморни злосторства. Инцидентот почнал во Мали Орашје и селото Дубони, каде животот го загубиле осум лица, а потоа се проширил во дворот на основното училиште „Момчило Живојиновиќ“, каде загинале братот и сестрата Милан и Кристина Паниќ и нивниот пријател Далибор Тодоровиќ. Ранетите се Невена Вујиќ, Иван Ивковиќ, Андријана Митровиќ и малолетната Анѓела С.
– Се собравме во мојата соба и одигравме натпревар, јас, Милан и Кристина. Ме тепаа, се смеевме како никогаш досега. Кристина го покани Милан да оди во училишниот двор, тие си заминаа и повеќе не се вратија кај мене – изјави Зорица.
– Околу 23 часот и 15 минути дојде нивен другар и ми рече да побрзам, бидејќи децата се убиле во училишниот двор. Потоа се облеков и излегов. Кога стигнавме во центарот на селото, дојдов кај децата. Веднаш го препознав Милан по неговите патики и не можев да поверувам. Не можев да ја препознаам Кристина во истиот момент и се молев на Бога да не е и Кристина, бидејќи таа се соочуваше поинаку. Лежат покриени со ќебиња, нозете им се отсечени, устата им се суши… Мислев дека ќе умрам таа вечер – рекол таткото на Милан и Кристина.
Овој ужасен инцидент засекогаш ги промени животите на семејствата на жртвите. Милан Паниќ, кој штотуку ја започна својата кариера како млад полицаец, и неговата сестра Кристина Паниќ, која се подготвуваше за дипломирање и упис на Професорскиот факултет, ги чекаше светла иднина која беше насилно прекината со рафали на калашникови, кои биле незаконски во сопственост на Блажиќ.
– Одам да си ги најдам децата. Само тие и зошто се единствените на улица?! Ме боли што моите деца беа цела ноќ на улица. Загинаа на клупата, таму требаше да бидат. Или однесете ги во Итна помош или во мртовечница – рече Зорица.
Родителите на убиениот Саша и Зорица Паниќ ја споделуваат својата приказна за кобната ноќ, кога брзо дознале за трагедијата и се упатиле кон местото на настанот. Зорица раскажала како играла игра со децата, а Милан и Кристина отишле во училишниот двор, каде што биле убиени. Нивниот татко Саша раскажал како стигнале на местото на настанот и по патиките го препознале својот син Милан, но Кристина не можеле веднаш да ја препознаат поради нејзината тешка состојба. Овој момент ги одбележа засекогаш.
– Ги познавал жртвите, отишол со умисла и ги убил. Знаеше кого убива. Ги прашав мајка му и дедо му зошто ги уби нашите деца. Дедо рече дека ги малтретирал, дури вечерта ја турнал мајката, а таа рекла, ќути, не кажувај така пред нив – истакна Зорица.
Исто така, во оваа приказна беа истакнати пропусти во одговорот на надлежните служби. Семејството Паниќ смета дека трагедијата можела да се избегне доколку интервенирале порано поради насилничкото однесување на Блажиќ и претходните пријави што ги имал. За овој трагичен настан придонесоа неговите претходни неодобрени кривични дела и прикривање прекршоци под влијание на неговиот татко, кој бил воено лице.
Урош Блажиќ, кој моментално е во притвор, останува извор на загриженост бидејќи продолжува да прави инциденти. Максималната казна што може да ја добие е 20 години затвор, поради неговата возраст од 21 година во моментот на делото. Семејството на жртвите го изразува своето незадоволство од оваа казна и се надева на поправеден исход на суд.
– Какви се тие години за моето едно дете, а не за сите други деца?! Апелирам до судот да го смета за полнолетен – вели мајката Зорица.