Граѓаните на Европската Унија остануваат подолго активни на пазарот на трудот, а најновите податоци на Евростат покажуваат дека очекуваниот работен век достигнал просек од 37,5 години. Иако трендот е во постојан пораст, разликите меѓу земјите-членки и понатаму се значителни.
Според статистиката, од 2016 година наваму очекуваниот работен век е продолжен за околу две до три години – од 35,2 на 37,5 години. Единствениот прекин на овој тренд бил во 2020 година, кога поради пандемијата просекот се намалил на 35,6 години.
Во седум земји на Европската Унија граѓаните во просек работат 40 или повеќе години. Најдолг работен век има Холандија со 44 години, пред Шведска (43,4), Данска (42,6), Естонија (41,5), Ирска (40,7), Германија (40,2) и Финска (40,1).
На спротивниот крај од листата се Романија со 32,7 години, Италија со 33 и Бугарија со 34,6 години. Хрватска е под европскиот просек со очекуван работен век од 35,1 година, додека во Словенија тој изнесува 37,2 години.
Податоците покажуваат и разлики меѓу мажите и жените. Во 2025 година од мажите во ЕУ се очекува да работат во просек 39,5 години. Најдолг работен век имаат мажите во Холандија – 45,9 години, а следуваат Шведска и Данска со по 44,5 години. Најкраток работен век кај мажите е регистриран во Бугарија (35,9 години), Романија (36) и Хрватска (36,3).
Кај жените, просечниот очекуван работен век во Европската Унија изнесува 35,4 години. Најдолго работат жените во Шведска (42,3 години), Холандија (41,9) и Естонија (41,8), додека најкраток работен век имаат жените во Италија (28,4 години), Романија (29,1) и Грција (31,8).
Од Евростат оценуваат дека разликата меѓу мажите и жените постепено се намалува благодарение на поголемото учество на жените на пазарот на трудот. Воедно, продолжувањето на работниот век се поврзува со демографските промени, економските услови и сè поголемата активност на постарите возрасни групи, иако условите за работа и можностите за вработување и натаму значително се разликуваат меѓу земјите-членки.