Милош Обреновиќ ја гледал и воспитувал онака како што живеел – строго и традиционално, без прекумерна сентименталност и нежност, но тоа не ја спречи Петрија да стане, свесно или не, здивот на промените и духот на модерната Европа, кој неотповикливо стигна до Србија.
Принцот Милош се оженил само еднаш. Кога имал 24 години, се оженил со осум години помладата Љубица Вукомановиќ, а парот останал заедно до нејзината смрт во 1843 година. За помалку од четири децении Љубица и Милош добија осум деца – четири момчиња и четири девојчиња – Петра, Петрија, Јелисавета (Савка), Габриела, Марија, Милан, Михаило и Теодора.
Петар умре во раното детство, па Петрија – првата девојка, стана најстарото дете на принцот и негова сакана, која, иако по природа строга и непопустлива, бескрајно ја сакаше. За возврат, таа беше добра и послушна ќерка која секогаш ги слушаше желбите на својот татко.
Саканата ќерка
Петрија е родена во 1808 година во селото Брусница во општина Горни Милановец. Принцот Милош бил патријархален човек кој не верувал во образованието на женските деца. Од нив се очекувало да бидат добри домаќинки, сопруги и мајки, па затоа Петрија никогаш не одела на училиште, а читала учела само во близина на синовите.
Иако ова не и беше правилно, Петрија никогаш ништо не кажала. Современиците ја паметат како тивка, повлечена и одмерена девојка врзана за куќата, нејзината мајка и, многу, нејзиниот татко. Зборувала ретко, малку и секогаш со спуштен поглед. Принцот, пак, ја разгалувал како што можел – и купувал скапи подароци, ја опсипувал со внимание и, секако, барал угледен и богат сопруг.
Така Петрија стана првата жена во Србија која се најде во портрет, во време кога тие беа вистинска реткост на Балканот и кога беа во прашање машките членови на високото општество. Направен е од Павле Ѓурковиќ, но за жал денес не се знае како изгледал бидејќи не е зачуван.
Резиденцијата на Милош во Крагуевац, каде Петрија го поминувала поголемиот дел од времето со мајка си, била украсена „според европски стандарди“ со сите порцелански чинии и чаши испорачани дури од Виена, а кога се омажила, Петрија добила специјален подарок од нејзиниот татко – дијамантска дијадема со извонредна убавина.
Подароци достојни за принцеза
Како што беше обичај во тоа време девојчињата да се мажат рано, Петрија веќе на 13 години имала додворувачи. Меѓутоа, принцот Милош не сакал никому да ја подари мезимицата! Имало преговори и договори, разгледување и „глупости“ на разни млади луѓе. Принцот и уште почесто неговите браќа – Јован и Јеврем, оделе во посета на видни српски семејства, проверувале дали нивните синови имаат „фалина“ и дали ќе можат добро да се грижат за најстарата ќерка на Милош.
На крајот изборот паднал на момче од угледно трговско семејство од Земун – Теодор Бајиќ. Откако било утврдено дека се е во ред со момчето, договорена е „средба“ со Милош Обреновиќ на која младиот човек и донел подароци на девојката.
Петрија, која тогаш имала 15 години, за свршувачката дознала во Крагуевац, а сопругот, како и тој неа, не го видела до официјалното запросување. Милош сакал свадбата на неговата ќерка да ги засени сите претходни веселби! За предлогот веќе биле уредени патиштата кои водат до Крагуевац, а за пансионот биле направени дрвени столчиња и маси, што било неверојатна новина во земјата во која се уште се јадело со ниски софи.
Првата Србинка која се омажи во венчаница
Младите во Србија пред свадбата на Петрија Обреновиќ се венчаа во народни носии или некој подобар фустан. Меѓутоа, бидејќи младоженецот дошол од Земун – „од Запад“, принцот Милош не сакал никој да ја смета неговата ќерка за „обичен селанец“. Затоа нејзината венчавка била организирана по современи стандарди и за некои европски дворови да не се срамат од неа.
Свадбата била организирана на 25 мај 1824 година во Белград. Петрија носела бел фустан од венецијанска свила, бели чорапи, бел превез, бел широк свилен појас и бели чевли со копчиња и со тоа стана првата Србинка која се омажила во венчаница.
Покрај сето ова, таа носела и чадор и вентилатор, подароци од младоженецот, кои исто така беа апсолутна новина во, сепак, турскиот Белград. По излегувањето од црквата, кумовите почнале да фрлаат парички пред насобраната маса, што исто така дотогаш не било пракса во Србија.
Свадбената веселба траела 2 дена, а интересно е што принцот Милош не присуствувал. Тој ја испратил Петрија од семејната куќа во Крагуевац, а на свадбата во негово име бил неговиот брат Јеврем Обреновиќ. Милош испратил благослов преку пратеникот, а во писмото рече: „Го испраќам мојот совршен благослов, за вие и вашата жена да бидете среќни и задоволни и неселективно да уживате во сите богатства на овој свет“.
По оваа величествена венчавка, Петрија се преселила во Земун, каде што водела живот карактеристичен за побогатите жени од тогашниот Балкан. Целото семејство на нејзиниот сопруг ја сакало и почитувало, а велат дека била блага и љубезна, особено кон сиромашните за кои секогаш одвојувала пари. Омажена за Теодор, имала четири сина, а откако со нив научила да пишува, имала многу жива преписка со својот брат Михаило и секако со својот сакан татко.
До крајот на животот се потпишува како Петрија Обреновиќ. Таа умрела во 1870 година, преживувајќи ги сите членови на најтесното семејство Обреновиќ – таткото, мајката како и сите браќа и сестри.
