Синоќа секој што имал среќа да биде под отворено и ведро небо можеше со голо око да го набљудува феноменот редок за нашите географски широчини – поларната светлина, која го обои небото во црвено.
Од Бугарија, таков феномен може да се види по силно исфрлање на коронарна маса од Сонцето , доколку ерупцијата била во насоката во која моментално се наоѓа Земјата.
Откако протокот на наелектризирани честички ќе го помине растојанието помеѓу Сонцето и Земјата, тој ја бомбардира Земјината магнетосфера, па дури и ја свиткува на нејзината страна. Се подготвува геомагнетна бура, која може да ја наруши радио комуникацијата. Овие соларни плазма честички кои влегуваат во горните слоеви на нашата атмосфера создаваат поларници.
Во ретки случаи – кога процесот е многу интензивен, поларната светлина може да се набљудува и од пониски географски широчини. Интензитетот на протокот на наелектризираните честички, т.е. на корпускуларното зрачење од Сонцето, се проценува со геомагнетниот ефект што го предизвикува, преку т.н. планетарен индекс Kp. Тоа е балометриско (логаритамско) количество кое може да има вредности од 0 до 9 и се определува со бројни копнени геомагнетни станици лоцирани на северната и јужната хемисфера на Земјата. Во периодот од 16:45 до 18:45 синоќа индексот Кп достигна и малку надмина 8, па почна да опаѓа.
Овие појави се следат со претпазливост, бидејќи не се безопасни. Покрај проблемите со радио комуникациите, по моќните соларни изливи и добиените геомагнетни бури, може да се случат дефекти во електроенергетските системи и кабелските телекомуникациски мрежи на големите земји. Причината е што се индуцира дополнителен напон во жиците на мрежите за пренос на електрична енергија, што може да оневозможи важна опрема. Овој штетен ефект е посилен колку е поголема вкупната должина на далноводите во енергетскиот прстен на една земја.
Во историјата не недостигаат примери за вакви проблеми: во 1859 година, за време на магнетна бура, телеграфските линии во САД и во Европа излегоа од функција. Во 1972 година, исто така за време на магнетна бура, телефонските врски беа прекинати во државата Илиноис. Во 1989 година, 6 милиони Канаѓани во провинцијата Квебек останаа без греење и осветлување по прекин на струја, повторно за време на силна магнетна бура.
Проблемот е што како што модерната електроника и комуникации стануваат пософистицирани и поефикасни, тие стануваат и поранливи. Од друга страна, сè повеќе се потпираме на нив – сега буквално за се. Доколку сега се случеше ваква голема несреќа, негативните последици ќе беа далеку поголеми од кога било досега.
Затоа, логично се поставува и прашањето за предвидување на овие појави. Како и во метеорологијата, така и за геомагнетните бури, прогнозите до 2-3 дена се посигурни.
Долгорочните прогнози се засноваат на периоди од речиси 2 недели во кои од Земјата е видлив активен регион на сончевата површина, кој е извор на сончевиот ветер. Ова се однесува на 27-дневниот синодичен период на орбиталната ротација на Сонцето, т.е. земајќи го предвид движењето на Земјата во нејзината орбита околу неа. Важно е и колку долго дадената област ќе остане активна на Сонцето.