Светиот маченик Кодрат Коринтски и со него: Кипријан, Дионисиј, Анект, Павел, Крискент, Дионисиј (друг), Викторин, Виктор, Никифор, Клавдиј, Диодор, Серапион, Папиј и други
За време на гонењето на христијаните многумина верни се разбегаа по планините и по пештерите. Така направи и мајката на овој Кодрат. Но, токму во тоа време беше бремена, па во шумата го роди Кодрат и наскоро умре. По Божја Промисла, пазен од ангелот чувар, хранет и воден, Кодрат порасна во осаменост во дивината.
Оној Кој му даваше манна од небото на Израилот во пустината, му пушташе и на младенецот Кодрат слатка роса од облаците на усните. Кога имаше дванаесет години тој слезе в град и таму едни добри луѓе го засакаа и го дадоа да учи. Тој ја изучи лекарската вештина и ги лечеше болните со природните лекови, но и уште повеќе, со молитвата на која се привикна од детството. Кога настана ново гонење под Декиј, Кодрат беше изведен на суд и фрлен во затвор.
Нему му се придружија и петмина негови другари и го исповедаа името Христово. Тие беа Кипријан, Дионисиј, Анект, Павел и Крискент. Ги влечеа по улиците и незнабожците, особено нивните деца, ги биеја со стапови и камења дури не ги одвлекоа до губилиштето. Мачениците Му се помолија на Бога, па беа обезглавени. На тоа место изби извор со вода, којшто и денес го носи името Кодратов и потсетува на херојската смрт за Христа на овие шесточисленици.
Пострадаа чесно за вистината во 250 година, во Коринт, во времето на царот Декиј и неговиот намесник Јасон. Потоа, на различни начини беа погубени и други христијани: другиот Дионисиј беше заклан со нож; Виктор, Викторин и Никифор (откако Тертиј стана наследник на Јасона) беа раздробени во камен толчник; Клавдиј сконча откако му беа отсечени рацете и нозете; Диодор самиот се фрли во оганот запален за да го изгорат; Серапион беше обезглавен, а Папиј беше фрлен во море.
Преподобната мајка Анастасија
Патриција и дама на дворецот на царот Јустинијан. Кога остана вдовица и виде дека царицата Теодора не ја поднесува, таа тивко се изгуби од Цариград и се најде во египетската пустина. Прочуениот духовник авва Даниил ја потстрижа во ангелски образ и ја објави како монах Анастасиј евнух. Ова беше според нејзината желба, за полесно како жена да се спаси под машки лик, а и за да се сокрие од царевото трагање по неа. Потоа се затвори во тесна келија и во неа помина дваесет и осум години. Се упокои во 563 година. Пред нејзината смрт старецот Даниил ѝ го виде лицето светло како сонце.
Светиот маченик Кодрат Никомидиски
Беше богаташ и благородник, а уверен и крстен христијанин. Во времето на гонењето на Валеријан, кога мнозина христијани беа затворени, Кодрат ги потплатуваше затворските власти и влегуваше по затворите, им носеше потребни намирници на заробените и ги утврдуваше во верата. Кога беа изведени пред судијата и прашани за името, татковината и статусот, тие молчеа. Тогаш зад нив се појави Кодрат кој извика на сиот глас: „Христијани сме по име, благодарни слуги на Господ Исус Христос, а град и татковина ни е небото“. После оваа изјава го подложија на суд, и по долги маки го убија заедно со другите.
