Капсулата Орион на НАСА се врати на Земјата во неделата по молскавично повратно патување од Месечината и падна со падобран во Тихиот Океан во близина на брегот на Мексико, објави АП. Пробниот лет треба да го отвори патот за следната мисија со екипаж околу Месечината.
Капсулата влегла во атмосферата со брзина 32 пати поголема од брзината на звукот и издржала температури од 2760 степени Целзиусови пред да падне во океанот во близина на островот Гвадалупе во близина на Долна Калифорнија. Брод на американската морнарица брзо го зеде уредот и неговите тројца тивки жители – тест кукли со сензори за вибрации и монитори за радијација.
НАСА го опиша спуштањето и слетувањето како речиси совршено.
„Возбуден сум. Тоа е извонреден ден (…) Историски е затоа што сега се враќаме во вселената, длабоката вселена, со нова генерација“, рече администраторот на НАСА Бил Нелсон од Центарот за контрола на мисијата во Хјустон.
Успехот на мисијата и овозможува на НАСА да продолжи според распоредот со подготовките за следното прелетување на Орион околу Месечината, планирано за 2024 година со четворица астронаути кои ќе бидат објавени на почетокот на следната година. Тој лет ќе биде проследен со лунарно слетување на двајца астронаути веќе во 2025 година, со цел на крајот да се воспостави постојана база на Месечината. Долгорочниот план предвидува испраќање на експедиција на Марс кон крајот на 1930-тите.
Астронаутите последен пат слетале на Месечината пред 50 години, на 11 декември 1972 година, кога Јуџин Сернан и Харисон Шмит од екипажот Аполо 17 поминале три дена на површината на Месечината на Земјата. Тие беа последните од вкупно 12 астронаути кои ја посетија Месечината.
Орион беше лансиран од вселенскиот центар Кенеди на 16 ноември. Ова е првиот лет на новата лунарна програма на НАСА, наречена „Артемида“ (Артемида) по митолошката сестра на Аполон („Аполо“).
Брзината со која уредот се врати на Земјата, поточно 40 илјади км/ч, е значително поголема од брзините на враќање од ниската орбита на Земјата, па затоа капсулата беше опремена со нов, напреден топлински штит, кој беше тестиран за прв пат пат во вселенски лет. За да ги намали гравитационите оптоварувања, „Орион“ накратко влегол во атмосферата и се отскокнал, што овозможило попрецизно да се одреди точката на слетување.
„Мислам дека никој од нас не можеше да замисли поуспешна мисија“, изјави менаџерот на мисијата Мајк Сарафин.
Орион патувал 2,25 милиони километри додека се приближил до Месечината, а потоа влегол во широка и стрмна орбита речиси една недела пред да се врати на Земјата. Уредот двапати дошол на 130 километри од Месечината и достигнал максимално растојание од 430 илјади километри од Земјата.