Новак Ѓоковиќ: Како најдобриот тенисер во светот стигна до 400 недели на врвот – од гледна точка на неговите ривали

На жешкото сонце во Мајами, слаб 19-годишник во жолта маица се подготвува за послужување.

Топката одлета во полето на аргентинскиот тенисер Гиљермо Кањас, кој веднаш ја врати преку мрежата, но неколку секунди подоцна се враќа во самиот агол, надвор од неговиот дофат.

Натпреварот заврши, публиката скока, а Новак Ѓоковиќ паѓа, обземен од среќа и олеснување кои се јасно видливи на неговото лице – го освои првиот Мастерс турнир во кариерата.

„Ќе излажам ако кажам дека знаев дека ќе биде еден од најдобрите во историјата, но бев сигурен дека тој турнир нема да биде последен што го освои во кариерата“, рече Кањас, кој беше осмопласиран во светот. на почетокот на 2000-тите, изјави за Би-Би-Си на српски јазик.

„Таа 2007 година беше далеку, но убаво е да се биде дел од историјата на Ѓоковиќ и историјата на тенисот.

Ѓоковиќ во следните неколку децении ќе освои рекордни 40 Мастерс турнири и 24 Грен слем, во недела го освои рекордниот седми трофеј на завршниот мастерс, во понеделник влезе во рекордната 400-та недела како светски рекет број еден.

„Да мислевте пред 20 години дека некој ќе освои се што освоил, ќе си речете „тоа е невозможно“.

„Но, тој го направи невозможното возможно“, вели Кањас.

Поранешниот германски тенисер Томи Хас, поранешен број два во светот, ја гледа „неверојатната посветеност на тенисот и желбата за успех“ на Ѓоковиќ како клуч за тој успех.

„Излегува на теренот со една единствена идеја во главата – да победи. На овој начин тој продолжува да доминира во тенисот и на 36 години“, изјави Хас за Би-Би-Си на српски јазик.

„Понекогаш навистина ме потсетува на машина“, додава тој.

Во 2023 година, Ѓоковиќ освои три Грен слем турнири, со што го престигна Шпанецот Рафаел Надал во борбата за еден од најсилните аргументи во дебатата за најголемиот тенисер во историјата, чиј актер е сеуште познатиот Швајцарец Роџер Федерер, кој се пензионираше во 2022 година.

Со бројот на Грен слем, Мастерс и Недели како број еден, Ѓоковиќ е подобар и од Надал (30-29) и од Федерер (27-23) во меѓусебните мечеви.

„Тие тројца се посебни во историјата на спортот, навистина на различно ниво, но многу е тешко да се каже кој е најдобар и луѓето секогаш го избираат оној што им се допаѓа повеќе“, вели Кањас.

Сепак, ако ги броиме титулите, Ѓоковиќ „сигурно ќе биде најдобар во историјата на хартија“, смета тој.

„Треба да почнете да го мислите како еден од најдобрите во сите спортови, тоа треба да се разбере и почитува.

„Бројките не лажат“, додава Хас.

За првата мастер титула

„Ми се допаѓа ова, Ѓоковиќ направен во Србија“, изјави Новак Ѓоковиќ во 2007 година при доделувањето на пехарот, покажувајќи на еден од транспарентите на трибините.

Конфетот набрзо го облета теренот, а во неговите раце имаше голем трофеј.

„Денес се роди нова ѕвезда“, рече еден од челниците на турнирот за време на церемонијата, додека во позадина свиреше песната What a beautiful day од U2.

До тој момент, младиот Ѓоковиќ имаше само три турнирски купа од серијата 250 во својот шампионат – првиот што го освои во јули 2006 година во Амерсфорт, Холандија.

Кога станува збор за Мастерсот, претходно – токму таа година во 2007 година – имаше само пораз од Надал во финалето на Индијан Велс, чиј турнир денес е директор на Хас.

Потоа дојде Мајами, кога Ѓоковиќ само го победи Надал во четвртфиналето, а потоа и Енди Марио во борбата за финалето.

Таму го чекаше Кањас.

„Ѓоковиќ беше млад, играше добро, а јас се повредив во првиот сет, повлеков мускул и од тој момент се беше готово“, се сеќава Кањас.

Аргентинецот стигна до финалето над Иван Љубичиќ во полуфиналето, Томи Робредо во четвртфиналето, со големата победа над Федерер во четвртото коло на турнирот.

„Бев квалификант, немав ранг, ги победив и Тим Хенман, Хуан Карлос Ферер, Ришар Гаске. Не го освоив трофејот, но за мене тоа е неверојатна серија.

„Се сеќавам на тоа како една од најдобрите недели во мојата кариера.

Не беше рангиран по допинг скандалот во 2005 година, кога беше суспендиран на две години.

Тој тогаш тврдеше дека забранетата супстанца ја има во лекот што му го препишале лекарите за настинка, поради што се жалел на таа одлука.

Судот подоцна го ослободи од обвиненијата за намерна употреба на забранети супстанци, но беше констатирано дека бил невнимателен што не проверувал што содржи спорната дрога.

Најголеми успеси во неговата кариера се трите четвртфиналиња на Ролан Гарос и титулата на Мастерсот во Канада во 2002 година.

Тој играше и против Ѓоковиќ на Индијан Велс во 2008 година, кога исто така беше поразен.

Подоцна тој беше тениски тренер, меѓу другото, на поранешната српска тенисерка Јелена Јанковиќ.

„Јас сум во пензија многу години и прекрасно е што имав можност да се натпреварувам против Ѓоковиќ, Федерер и Надал – тешко е да се освои еден Грен слем, а тие собраа околу шеесет заедно“, вели тој.

Патот до успехот

Набргу по таа победа во Мајами, Ѓоковиќ за првпат влезе во првите десет во светот.

Веднаш беше очигледно, смета Хас, дека еден ден ќе биде шампион.

„Тој беше талентиран и во исто време супер гладен, некој што ќе се обиде со се што е можно за да победи – можеше да се види тој српски менталитет во него“, вели германскиот тенисер.

„Тоа што помина извесно време во Минхен со Никола Пилиќ, тој живот во војна… Сето тоа влијае да пораснеш рано, имаш јасна визија и цели.

Хас против Ѓоковиќ играше девет пати – има три победи и шест порази.

„Одигравме многу возбудливи натпревари, на големи турнири, добро ги паметам“, вели тој.

Нивната прва средба беше на Ролан Гарос во 2006 година, кога Ѓоковиќ победи во три сета.

„Тогаш имаше 18 или 19 години, а луѓето веќе зборуваа за него како потенцијална суперѕвезда“, се сеќава Хас, кој во својата кариера има три полуфиналиња на Австралија опен, едно Вимблдон и титулата на Мастерсот во Штутгарт во 2001 година.

„Го прифатив фактот дека ова дете е тука и ќе биде тука некое време“.

Ѓоковиќ славеше како во 2009 година во Индијан Велс, така и во 2012 година на мастерсот во Канада и Шангај, додека Хас беше подобар во 2009 година во Хале и во четвртфиналето на Вимблдон, како и во Мајами во 2013 година.

Хас особено ги истакнува нивните последни две средби – на Ролан Гарос и Вимблдон во 2013 година.

Ѓоковиќ двата пати беше подобар.

„Таа 2013 година беше одлична година за него, а мојата беше една од последните“, накратко наведува тој.

„Би се обидел малку да го пореметам со кришки, длабоки топки и одење до мрежата, но иако ќе го играв мојот најдобар тенис, кога тој играше најдобро, беше многу тешко да го победиш. Некако го прифаќаш тоа како играч“.

Колку тој млад Ѓоковиќ се разликува од денешниот?

Хас одговара дека отсекогаш му се допаѓало тоа што Ѓоковиќ покажува емоции на натпреварите, но верува дека во раните фази од кариерата понекогаш се оддалечувале од него.

„Кога беше помлад, ако можевте да го вознемирите или да го вознемирите поради нешто на или надвор од теренот, имавте шанса да победите.

Тој и денес покажува емоции и гнев, но подготвен е за секој следен поен, а тоа е нешто на што треба да работите, наместо да ги задржите емоциите внатре, што го прават многу спортисти“.

Емоциите на Ѓоковиќ секогаш предизвикуваат голема врева кај љубителите на тенисот.

Неговите обожаватели ги сакаат, кога му оди лошо, само го чекаат крикот по освоениот бод, како еден од главните показатели дека ќе игра подобро.

Знае и насилно да ги пцуе судиите, некој од публиката или од неговиот тим, што е во спротивност со посмиреното однесување на Федерер и Рафаел.

Посебни судири со публиката имаше во последните неколку месеци – на Мастерсот во Париз покажа дека неговите свирежи се уште погласни, додека на завршниот Мастерс во Торино ги „диритираше“ свирежите.

Опстанок на врвот

Веќе во средината на 2007 година, Ѓоковиќ стигна до третото место, каде што остана до 2011 година, со мали подеми и падови.

Потоа го освојува Вимблдон и влегува во првата од 400-те седмици како светски рекет број еден.

„Кога почнав да играм тенис, мислевме дека ќе помине многу време пред некој да го надмине Иван Лендл, подоцна Пит Сампрас, ако некој некогаш го сторил тоа“, вели Хас.

Одеднаш ерата на Федерер, Надал и Ѓоковиќ, кој сега има цела низа неверојатни рекорди во рацете, се што можете да кажете е „леле, почит“.

Од таа година во 2007 година до денес, повеќе од 15 години, Ѓоковиќ беше на врвот на светскиот тенис.

Тој имаше криза во 2017 и 2018 година, поради повреда, како и за време на епидемијата на корона вирусот, кога не можеше да учествува на голем број турнири поради одбивањето да се вакцинира.

Сепак, таа година го освои Вимблдон, потоа Мелбурн во 2023 година, и покрај многуте проблеми со повреди, подоцна Ролан Гарос, додека во финалето на Вимблдон беше поразен од Карлос Алкараз.

Хас смета дека клучот за сите овие успеси е желбата, а за Ѓоковиќ вели дека игра „гладен како тинејџер“.

„Излегува на теренот со една идеја во главата – да победи, што не е воопшто лесно кога сите очекуваат да победи, поради повредата на Надал и пензионирањето на Федерер.

„Тој продолжува да победува против новата генерација, како да им вели „еј, јас сум уште тука газда“.

Во исто време, верува Хаас, Ѓоковиќ со години работел на сите елементи на играта – форхенд, сервира, се храни здраво и се грижи за многу детали надвор од теренот.

„Едноставно, направи се што е потребно за да бидеш најдобар што можеш“.

Животот после тенисот

И Кањас и Хас се опишуваат себеси како семејни луѓе денес.

Германецот има две ќерки, за кои вели дека се негов апсолутен приоритет.

„Се трудам да поминувам што е можно повеќе време со нив – ги носам на училиште наутро, ги земам попладне и таму сум за сите нивни активности, потоа ги ставам за вечера и навечер пред кревет“.

„Тоа се навистина моите омилени делови од денот.

Кањас има тениска академија во Мајами, додека Хас е директор на турнирот во Индијан Велс.

Неодамна стапивме во контакт со тимот на Новак, сакаме да направиме се што е можно за да го однесеме на Индијан Велс 2024 година, тој не бил таму неколку години“, вели Хас.

Во меѓувреме, додава, се труди да остане во форма што е можно повеќе – игра тенис, падел, голф и патува секогаш кога може.

Уживам во животот и во вратите што ми ги отвори тенисот“, вели Германецот.

„Сега сфаќам колку брзо минува времето, веќе не сум толку млад, па се трудам да живеам во моментот и да уживам во секој ден.

Бугарскиот тенисер Григор Димитров неодамна ја спомена можноста за повторно обединување на бендот One Handed Backhand Boys, кој го сочинуваа Хас, Димитров и Федерер.

„Да, тоа би било забавно, зборуваме за тоа секогаш кога ќе се собереме“, вели Хас.

Во 2017 година, тројцата ја обработија песната Hard To Say I’m Sorry од групата Чикаго.

„Роџер има голема улога и не патува толку многу како порано, па тешко е да се собереме, иако сакаме да направиме друга песна.

„Но, има и други бекови со една рака кои би можеле да бидат дел од нашата група.

Рекорди и Ѓоковиќ во 2024 година.

По завршниот мастерс, на Ѓоковиќ му останува и последниот Дејвис куп турнир со репрезентацијата на Србија до крајот на 2023 година.

На 23 ноември во Малага, Шпанија, „орлите“ во четврт-финалето ќе играат против Велика Британија, додека во потенцијалното полуфинале ривал ќе бидат Италија или Холандија.

Кога ќе дојде 2024 година, многу брзо ќе пристигне и новиот Австралија опен, каде Ѓоковиќ има рекордни 10 титули.

„Ако остане здрав и гладен, сигурен сум дека ќе сака да освои уште еден Грен слем во годините што доаѓаат“, вели Хас.

„Тој ќе игра се додека неговото тело му дозволува да игра на високо ниво, што сигурно може да биде уште неколку години.

Титулата во Торино на завршниот мастерс е 98-ма за Ѓоковиќ во кариерата, поради што не е рекордер – Џими Конорс има 109.

„Зошто да не се обидам да го соборам и тој рекорд? Сега сум под 12 години, но имам уште неколку години успешен тенис“, изјави неодамна тој.

Одам по секој можен рекорд, сè што можам да соборам, никогаш не сум имал проблем да го кажам тоа и затоа луѓето не ме сакаат“.

Дваесетгодишниот Карлос Алкараз, новата ѕвезда на светскиот тенис и актуелен главен ривал на Ѓоковиќ, вели дека би сакал еден ден да го држи рекордот по бројот на недели како број еден.

„Се може да се надмине. Во спортот нема невозможни работи“, изјави неодамна Шпанецот, кој досега има акумулирано 36 недели како тенисер број еден во светот.

Кањас верува дека Новак во иднина ќе освои повеќе титули.

Контурите на тоа можеа да се видат уште во 2007 година во Мајами, додека конфети летаа низ теренот, а низ теренот одекнуваше „What a Wonderful Day“ од бендот Ju tu (U2).

Ова е мојот прв трофеј (од серијата мастерс)“, изјави тогаш младиот Ѓоковиќ.

„Се надевам дека ова е само почеток.