Главните актери на филмот „Томa“, кој е снимен за српскиот боем Тома Здравковиќ, велат дека им е драго што повеќе од милион луѓе го погледнале филмот, но дека додека го создавале чекореле на „работ од жилетот“ кога се во прашање емоциите.
Главниот лик Милан Мариќ истакна дека не планирале филмот да биде емотивен.
„Не може да се планира. Ни беше јасно дека емоцијата е нешто што го сакаме. Таа емоција е шифра за Томо Здравковиќ и каков бил неговиот живот и неговите песни. И така тргнавме. Мора да балансирате цело време. Особено што научивме дека една доминантна емоција е тагата. Чувство на меланхолија, тага и нема запирање. Едноставно не се осмеливме да биде лажно, што бараше сите постојано да бидеме „на работ од жилетот“, да балансираме, да се обидуваме. А кога веќе сме на тој раб, да дозволиме да нè пресечат, да не боли малку. Тоа беше неопходно за овој филм, но вредеше“ – вели Мариќ.
Тамара Драгичевиќ, која во филмот ја глуми Силвана, исто така истакна дека во воздухот цело време лебделе емоции.
„Се обидовме да го потиснеме, сокриеме, но целиот впечаток е дека во филмот преовладува емоцијата. Не ја бркавме таа емоција, но таа беше таму. Ја сокривме, но ми излезе од стомакот, очите и зборовите. Една од моите омилени сцени, и секоја е подеднакво важна, бидејќи Силвана ја носи со себе како феномен, беше онаа кога нема да пее на концертот поради прашања на новинарите. Тогаш Тома ја замоли да излезе и таа пееше. Низ овие сцени можеби ми се блиски како актерка, како некој што се занимава со јавна работа. Но, она што и го одбележа животот е тоа што секогаш одеше со крената глава, што не покажуваше како се чувствува, а беше и тажна, чувствителна и немаше лесен живот“ – вели Тамара.
